پیش بینی فرسودگی شغلی براساس تاب آوری در بین معلمین مقطع ابتدائی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی پیش بینی فرسودگی شغلی براساس تاب آوری در بین معلمین مقطع ابتدائی ناحیه یک شهرستان ساری بود. روش پژوهش همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه معلمین مقطع ابتدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ در شهرستان ساری در ناحیه یک بودند که تعداد آنها طبق گزارش اداره آموزش و پرورش شهرستان ساری ۱۹۴ نفر بود. از این تعداد باتوجه به جدول کرجسی و مورگان به صورت هدفمند، تعداد ۱۲۷ نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. نمونه های پژوهش به پرسشنامه های فرسودگی شغلی (مسلش، ۱۹۸۵) و تاب آوری (کانر-دیویدسون، ۲۰۰۳) پاسخ دادند. داده ها توسط تحلیل رگرسیون در نرم افزار آماری SPSS تحلیل شد. یافته ها نشان داد تاب آوری قادر به پیش بینی فرسودگی شغلی در بین معلمان مقطع ابتدائی بود. لذا اهمیت آموزش تاب آوری باید در نظام آموزش و پرورش مورد توجه واقع گردد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، تاب آوری ، معلمین