پیشگامی هوش مصنوعی در تقویت تاب آوری: رویکردی سیستماتیک برای ارزیابی و توسعه راهکارها

در جهانی که روزبه روز پیچیده تر و غیرقابل پیش بینی تر می شود، تاب آوری به عنصری حیاتی در حوزه های گوناگون بدل شده است. تاب آوری را توانایی مقاومت در برابر شرایط نامساعد و بازیابی از آن شرایط گفته اند. این مقاله به بررسی ظرفیت تحول آفرین هوش مصنوعی در ارتقای تاب آوری در عرصه های مختلف از طریق روش مرور سیستماتیک می پردازد. شش حوزه تاب آوری توسط هوش مصنوعی در زیرساخت ها، واکنش به بلایا، تغییرات اقلیمی، برنامه ریزی شهری، محیط زیست و گردشگری و مهمان نوازی بررسی شدند. نتایج حاکی از آن است که فناوری هوش مصنوعی در توسعه زیرساخت های تاب آور از طریق قابلیت های پیشرفته ای همچون نگهداری پیش بینانه و پایش بلادرنگ، منجر به افزایش پایداری و عمر مفید زیرساخت ها گردد. نقش هوش مصنوعی در بهبود واکنش به بلایای طبیعی؛ با قابلیت تحلیل سریع داده ها و پشتیبانی از تصمیم گیری می تواند نتایج مدیریت بحران را به طرز چشمگیری بهبود بخشد. در زمینه تغییرات اقلیمی، راهبردهای مبتنی بر هوش مصنوعی از منظر اثربخشی در تقویت تاب آوری اقلیمی از جمله مدل سازی پیش بینانه وقایع شدید آب وهوایی و بهینه سازی تخصیص منابع اثربخش است. افزون بر این، راه حل های مبتنی بر هوش مصنوعی برای افزایش تاب آوری شهری با تمرکز بر شهرهای هوشمند و توسعه پایدار راه حل های ویژه ای را ارائه دادند. سهم هوش مصنوعی در تاب آوری زیست محیطی و بوم شناختی، همچنین صنعت مهمان نوازی و گردشگری نیز در این پژوهش بررسی شده است. از رهگذر این کاربردهای متنوع، مقاله بر نقش کلیدی هوش مصنوعی در ساختن آینده ای تاب آور تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تاب آوری شهری ، تاب آوری محیطی ، تاب آوری اکولوژیکی