تحلیل رابطه بین رضایت شغلی و عملکرد شغلی کارکنان شهرداری شهریار

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین رضایت شغلی و عملکرد شغلی کارکنان شهرداری شهریار است. رضایت شغلی به عنوان یکی از عوامل اساسی در ارتقای انگیزش و کارایی کارکنان، تاثیر مستقیمی بر کیفیت خدمات شهری دارد. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان شهرداری شهریار در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۲۸۵ نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد رضایت شغلی مینه سوتا (۱۹ گویه) و پرسشنامه عملکرد شغلی پاترسون (۸ گویه) بود. پایایی پرسشنامه ها با استفاده از آلفای کرونباخ برای رضایت شغلی ۰.۹۹۸ و برای عملکرد شغلی ۰.۸۸۶ به دست آمد که بیانگر روایی و پایایی مطلوب ابزارهاست. نتایج نشان داد میانگین رضایت شغلی کارکنان ۲.۸۴ و میانگین عملکرد شغلی ۴.۱۵ است. ضریب همبستگی پیرسون بین رضایت شغلی و عملکرد شغلی برابر با منفی دو (r = –۰.۰۲) و سطح معناداری برابر با ۰.۷۰۷ (p = ۰.۷۰۷) است. بنابراین، می توان نتیجه گرفت که سطح رضایت شغلی کارکنان پایین تا متوسط است، در حالی که عملکرد شغلی آنان در سطح مطلوب قرار دارد. به بیان ساده تر رابطه معناداری بین این دو متغیر وجود ندارد.

کلیدواژه ها:

رضایت شغلی ، عملکرد شغلی ، پرسشنامه مینه سوتا ، پایایی ، ضریب همبستگی