تاثیر اعتماد بین فردی و رفتار نوآورانه کارکنان با میانجیگری تعهد عاطفی و اشتراک دانش سازمانی با نگاه جنسیتی

این پژوهش به بررسی نقش تفاوت های جنسیتی در تاثیر اعتماد بین فردی و رفتار نوآورانه کارکنان با نقش میانجی تعهد عاطفی و اشتراک دانش سازمانی پرداختهاست. این مطالعه از نوع توصیفی-کاربردی بوده و در اداره آموزش وپرورش شهر شیراز با استفاده از پرسشنامه های رفتار نوآورانه کارکنان ژو و جورج با ۴ آیتم؛ پرسشنامه روابط اعتماد بین فردی مک آلیستر با ۴ آیتم؛ پرسشنامه تعهد سازمانی آلن و مایر با ۳ آیتم؛ و پرسشنامه تسهیم دانش نسخه چینی با ۳ آیتم و پس از تایید روایی و پایایی سوالات توسط اساتید و روشهای آماری، به صورت حضوری و آنلاین اجرا شد. داده های جمع آوری شده از ۱۶۸ پرسشنامه با نرم افزار PLS تحلیل شدند. نتایج نشان داد که اعتماد بین فردی تاثیر قابل توجهی بر تعهد عاطفی سازمانی، اشتراک دانش، و رفتار نوآورانه دارد. تعهد عاطفی و اشتراک دانش نقش واسطه ای میان اعتماد بین فردی و رفتار نوآورانه ایفا کردند. تاثیر مستقیم اعتماد بین فردی بر رفتار نوآورانه برای زنان و مردان مشابه بود، اما تعهد عاطفی و سازمانی مردان منجر به افزایش اشتراک دانش آن ها شد. در عین حال، تفاوت معناداری در تاثیر اعتماد بین فردی بر تعهد سازمانی و اشتراک دانش بر رفتار نوآورانه مشاهده نشد. بااین حال، اعتماد بین فردی برای زنان در اشتراک دانش و رفتار نوآورانه اهمیت بیشتری داشت، درحالی که تعهد سازمانی برای اشتراک دانش مردان مهم تر بود. همچنین، در سطح اطمینان ۹۵ درصد، اعتماد و نوآوری به صورت مساوی بین دو جنسیت تقسیم شد. این پژوهش نشان می دهد که اعتماد بین فردی و تعهد عاطفی عوامل کلیدی در تسهیل رفتارهای نوآورانه و اشتراک دانش در سازمان هستند و اثرات آن ها با توجه به جنسیت کارکنان متفاوت است.

کلیدواژه ها:

اشتراک دانش ، اعتماد بین فردی ، تفاوتهای جنسیتی ، تعهد سازمانی ، رفتار نوآورانه