ارایه راهکارهایی با استفاده از هوش مصنوعی برای افزایش تاب آوری شهری: مطالعه موردی شهر گلپایگان

تاب آوری شهری به ظرفیت یک شهر یا سیستم شهری برای پیش بینی، آمادگی، واکنش، بازیابی و سازگاری با چالش ها، شوک ها و فشارهای مختلفی که ممکن است با آن مواجه شود، اشاره دارد. این چالش ها می تواند شامل بلایای طبیعی، اقلیمی، مخاطرات انسانی و...باشند. این مقاله به ارایه راهکارهایی با استفاده از هوش مصنوعی (AI) در تقویت تاب آوری شهری، با تمرکز بر شهر گلپایگان، می پردازد. گلپایگان با چالش هایی از جمله خطرات لرزه ای و فرونشست، رشد سریع شهرنشینی و کمبود آب و خشکسالی و.... مواجه است و نیاز به رویکردهای نوآورانه برای افزایش ظرفیت شهری در تحمل و بازیابی از شوک ها و فشارها را نشان می دهد. این پژوهش به شیوه بحث گروهی متمرکز انجام شد. راهکارهای افزایش تاب آوری شهری با استفاده از هوش مصنوعی در چهار تم اصلی دسته بندی شد؛ تم ها شامل ارزیابی، مشارکت ذینفعان، جمع آوری داده ها، مدل سازی آسیب پذیری، توسعه استراتژی و نظارت مستمر است. رویکرد برنامه ریزی مرحله ای برای تاب آوری شهری سمایی ۲۰۲۱ همراستا است، استراتژی های تاب آوری گلپایگان با بهره گیری از الگوریتم های هوش مصنوعی، به طور پیچیده ای در زیرساخت ها، سیاست ها و ابتکارات مشارکت جامعه آن تنیده شده اند. این مقاله بر تاثیر دگرگون کننده هوش مصنوعی در ایجاد یک چارچوب پویا، داده محور و سازگار برای گلپایگان تاکید می کند، که توانایی آن را برای شکوفایی در مواجهه با چالش های در حال تحول تضمین می کند. این مقاله به بررسی روش های چندوجهی که هوش مصنوعی می تواند برای افزایش تاب آوری گلپایگان به کار گرفته شود، می پردازد و آن را برای مواجهه و بازیابی از شوک ها و فشارهای مختلف بهتر آماده می کند و می تواند برای به کارگیری در سایر شهرها مفید باشد.

کلیدواژه ها:

گلپایگان ، هوش مصنوعی ، تاب آوری شهری ، بحث گروهی متمرکز