مطالعه ی رابطه بین الگوی مدیریت ماکیاول گرایانه با سکوت سازمانی در سازمان ایران

امروزه کارایی و توسعه هر سازمان تا حد زیادی به کاربرد صحیح نیروی انسانی بستگی دارد. هرقدر که شرکت ها و سازمان ها بزرگ تر می شوند بالطبع به مشکلات این نیروی عظیم نیز اضافه می شود. بنابراین هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی رابطه ی بین مدیریت ماکیاول گرایانه و سکوت سازمانی در بین مدیران و کارکنان است. جامعه آماری این تحقیق شامل کارکنان به تعداد ۱۰۰ نفر می باشد که از این تعداد ۸۰ نفر به عنوان نمونه ی آماری انتخاب شدند. یافته های آماری و تجزیه و تحلیل آنها حاکی از این بود که مدیریت ماکیاول گرایانه با سکوت سازمانی رابطه معنی داری دارد. نتایج رگرسیون چندگانه نشان می دهد از کل واریانس متغیر سکوت سازمانی ۱۹ درصد توسط ابعاد دروغ گویی (دروغ گویی: ۰/۶۴=، معادله آقا و برده: ۰/۲۱=) تبیین شده است. به عبارت بهتر با افزایش مدیریت ماکیاول گرایانه میزان سکوت سازمانی در بین کارکنان سازمان ایران افزایش پیدا می کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت ماکیاول گرایانه ، سکوت سازمانی ، مدیران و کارکنان