مدیریت اسلامی انسانی و اثرگذاری آن بر عدالت سازمانی و رضایت شغلی (مطالعه موردی: کارکنان دانشگاه شهید بهشتی تهران)

ارزیابی عملکرد، شیوه دیگری از مدیریت منابع انسانی است که به عنوان موضوع مورد مطالعه برای عدالت سازمانی قرار گرفته است. مدیریت منابع انسانی، برای موفقیت سازمان تعیین کننده است. کیفیت منابع انسانی سازمان، درک آنها از رفتار منصفانه، رضایت و اشتیاق کارکنان به شغل و تجربه آنها، همگی بر بهره وری سازمان، خدمات رسانی به مشتریان از سوی کارکنان و شهرت و بقاء سازمان تاثیرگذار است. این پژوهش با هدف بررسی مدیریت اسلامی انسانی و اثرگذاری آن بر عدالت سازمانی و رضایت شغلی (مطالعه موردی: کارکنان دانشگاه شهید بهشتی تهران) انجام شده است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف، در رده تحقیقات کاربردی و به لحاظ شیوه اجرای تحقیق، در زمره تحقیقات همبستگی است. جامعه آماری پژوهش را کارکنان دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی به تعداد ۴۳ نفر تشکیل می دهند. به منظور جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه استاندارد شده استفاده شده است. برای برازش مدل تحقیق و آزمون فرضیات در قالب معادلات ساختاری از روش حداقل مربعات جزئی با نرم افزار SmartPLS استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد مدل ارائه شده از برازش مناسبی برخوردار است. ضرایب مسیر نشان داد بین مدیریت اسلامی منابع انسانی با عدالت سازمانی و عدالت سازمانی با رضایتمندی شغلی رابطه معناداری وجود دارد. بین عدالت مراوده ای با رضایتمندی شغلی کارکنان رابطه معناداری مشاهده نشد. همچنین بین رضایت شغلی با تمایل به ترک شغل و بین مدیریت اسلامی منابع انسانی با رضایت شغلی و تمایل به ترک شغل رابطه معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت اسلامی انسانی ، ارزیابی عملکرد ، عدالت سازمانی ، عدالت رویه ای ، رضایت شغلی