نقش ضایعات صنعت نیشکر خوزستان در ارتقای پایداری تغذیه و تولید در آبزی پروری

خوزستان با برخورداری از تابش خورشیدی بالا، خاک های رسوبی حاصلخیز و گستره وسیع اراضی تحت کشت نیشکر، یکی از مهم ترین قطب های تولید این محصول در کشور به شمار می رود. فرآیند تولید نیشکر حجم قابل توجهی از ضایعات کشاورزی ازجمله باگاس و پیت نیشکر ایجاد می کند که به دلیل فراوانی، قیمت پایین و محتوای بالای کربوهیدرات ها، ظرفیت مناسبی برای استفاده در جیره آبزیان دارند. مرور مطالعات موجود نشان می دهد که پیت نیشکر، پس از اعمال فرآوری های فیزیکی، زیستی یا شیمیایی، می تواند بخشی از منابع کربوهیدراتی رایج را در جیره ماهیان گرمابی جایگزین کرده و نقش موثری در کاهش هزینه خوراک، بهبود ضریب تبدیل غذایی و ارتقای کیفیت رشد ایفا کند. از منظر زیست محیطی و توسعه پایدار دریامحور، استفاده از این ضایعات موجب کاهش فشار بر منابع غله ای، بهبود مدیریت پسماندهای کشاورزی و کاهش ردپای کربن در زنجیره تولید آبزی پروری می شود. علاوه بر این، شواهد علمی نشان می دهد که حضور پیت نیشکر در جیره می تواند با تقویت فلور میکروبی مفید روده، قابلیت هضم و کارایی تغذیه ای را بهبود بخشد. با وجود این مزایا، پیت نیشکر به تنهایی یک ماده غذایی کامل نیست و کارایی آن وابسته به سطح جایگزینی، نوع فرآوری و ترکیب با سایر اجزای جیره است. به عنوان نتیجه گیری، بهره برداری هدفمند از پسماندهای نیشکر به عنوان منبع کربوهیدرات بومی، رویکردی عملی برای کاهش هزینه تولید، افزایش پایداری اکولوژیک و ارتقای بهره وری صنعت پرورش ماهیان گرمابی در خوزستان است.

کلیدواژه ها:

ضایعات کشاورزی ، پیت خشک نیشکر ، منابع کربوهیدرات ، آبزی پروری ، جیره اقتصادی