بازخوانی انتقادی چارچوب های ملی و بین المللی مقابله با صید غیرمجاز در راستای حکمرانی دریامحور و توسعه پایدار

افزایش فشار بر ذخایر دریایی، به ویژه از طریق صید بی رویه و فعالیت های غیرقانونی، تهدیدی جدی برای پایداری گونه های تجاری و توازن زیست بوم های ساحلی و دریایی به شمار می آید. در چنین چارچوبی، صیانت از منابع زنده نه تنها یک الزام بوم شناختی، بلکه پیش شرط تحقق توسعه پایدار دریامحور است. بدین منظور، بازخوانی انتقادی و روزآمدسازی قوانین ملی و سازوکارهای بین المللی نظارت بر صید غیرمجاز اهمیتی بنیادی می یابد. این پژوهش با تحلیل تطبیقی اسناد حقوقی بین المللی و بررسی قوانین و نهادهای حاکم بر مدیریت صید در ایران _قانون حفاظت و بهره برداری از منابع آبزی و نقش یگان حفاظت به عنوان ضابط قضایی_ به ارزیابی میزان کارآمدی چارچوب موجود می پردازد. تحلیل ها نشان می دهند که با وجود وجود مقررات بازدارنده، شکاف هایی در اجرا و سازوکارهای حمایتی از صیادان مجاز همچنان پابرجاست و مانع تحقق کامل اهداف حفاظتی و پایداری زیستی می شود. بر این اساس، پژوهش پیشنهاد می کند که در کنار تقویت ضمانت های اجرایی و تداوم اقدامات حفاظتی، سیاست های تشویقی، اقتصادی و نهادی مکمل برای صیادان مسئولیت پذیر طراحی شود تا مسیر گذار به حکمرانی دریامحور و کنترل موثر پدیده صید غیرقانونی هموار گردد.

کلیدواژه ها:

برنامه اقدام بین المللی ، صید غیرمجاز ، ماهیگیری گزارش نشده (IUU) ، قانون حفاظت و بهره برداری از منابع آبزی ، مقررات نظارتی ، توسعه پایدار دریامحور