نقش و جایگاه هوش مصنوعی در تعلیم و تربیت کودکان: تحلیل رابطه میان استفاده آموزشی از فناوری های هوشمند و انگیزش تحصیلی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش ادراک شده ابزارهای هوش مصنوعی در فرآیند تعلیم و تربیت کودکان و رابطه آن با انگیزش تحصیلی بود. پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه پنجم و ششم ابتدایی شهر زابل در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود که ۱۸۰ نفر از آنان با روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه نگرش به استفاده از هوش مصنوعی در آموزش (۲۰ سوال، محقق ساخته) و پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر بود. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی بررسی شد. نتایج نشان داد استفاده آموزشی از هوش مصنوعی با انگیزش تحصیلی کودکان رابطه مثبت و معناداری دارد (r = ۰.۵۲, p < ۰.۰۱). همچنین تحلیل رگرسیون نشان داد هوش مصنوعی توان پیش بینی انگیزش تحصیلی را دارد (β = ۰.۴۹, p < ۰.۰۱). یافته ها نشان دهنده اهمیت روزافزون بهره گیری هدفمند از فناوری های هوشمند در ارتقای فرآیند یادگیری و انگیزه در کودکان است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری ، روانشناسی ، کودکان