شناسایی عوامل موثر بر تحلیل رفتگی عاطفی کارکنان و بررسی وضعیت آن ها در کارکنان بانک مسکن مدیریت غرب استان تهران

امروزه بسیاری از سازمان ها با افت کارایی و اثربخشی و یا ازدست دادن کارکنان خود مواجهند که این امر می تواند ناشی از تحلیل رفتگی عاطفی کارکنان باشد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر تحلیل­رفتگی عاطفی در کارکنان بانک مسکن مدیریت غرب استان تهران انجام گرفت. این پژوهش ازلحاظ هدف، کاربردی و ازجنبه روش، توصیفی پیمایشی و ازلحاظ رویکرد، آمیخته اکتشافی (کمی کیفی کمی) می باشد. جامعه آماری در بخش کیفی شامل کارکنان تحلیل رفته عاطفی بانک مسکن مدیریت غرب استان تهران بودند که به روش نمونه­گیری هدف مند انتخاب شدند. برای شناسایی افرادی که دچار تحلیل رفتگی عاطفی بودند، پیمایش کمی در بانک مسکن انجام شد که در این پیمایش از پرسشنامه استاندارد تحلیل رفتگی عاطفی مسلش استفاده شد. در بخش کمی، جامعه آماری را کلیه کارکنان بانک مسکن مدیریت غرب استان تهران که شامل ۷۰۰ نفر بودند، تشکیل داد که از این تعداد طبق جدول مورگان و به روش تصادفی تعداد ۲۴۸ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری داده­ها در مرحله شناسایی عوامل موثر بر تحلیل رفتگی عاطفی از مصاحبه و فن تحلیل تم استفاده و در مرحله کمی از مدل سازی معادلات ساختاری، آزمون­های آماری کولموگروف اسمیرنف و تی تک نمونه ای استفاده شد. یافته­های تحلیل مصاحبه­ها در پژوهش حاضر نشان داد که عوامل موثر بر تحلیل رفتگی عاطفی شامل سه عامل سازمانی (پایین بودن حقوق و مزایا، سختی کار و ضعف در نظام پاداش)، مدیریتی (ضعف های مدیریتی، عدم توجه به شایسته سالاری، عدم توجه به نیازهای کارکنان) و فردی (کاهش انگیزش، مشکلات روانی و ضعف در مسئولیت پذیری) هستند. در بخش کمی نیز نتایج آزمون تی ­تک نمونه­ای نشان داد که وضعیت عامل­های سازمانی، مدیریتی و فردی و نیز ابعاد آنها، بیشتر از سطح متوسط بود که بیانگر وضعیت بالای این عوامل در تحلیل رفتگی­عاطفی بود. باتوجه به اینکه تحلیل رفتگی عاطفی در کارکنان بانک مسکن بالا می باشد، عوامل موثر بر تحلیل رفتگی عاطفی شناسایی شده در این مقاله می تواند راهگشای مدیران برای کاهش تحلیل رفتگی عاطفی کارکنان باشد.

کلیدواژه ها:

تحلیل­رفتگی عاطفی ، عوامل سازمانی ، مدیریتی ، فردی