ارزیابی تاثیر مورفولوژی شهری بر آسایش حرارتی در فضای باز در اقلیم گرم و مرطوب نمونه موردی: جزیره کیش

در سال های اخیر مطالعات آسایش حرارتی در محیط بیرون به دلیل توجه به حضور عابران پیاده در فضاهای شهری افزایش یافته است. در این راستا توجه همزمان به متغیرهای اقلیمی موثر بر آسایش حرارتی و ریخت شناسی فرم های شهری امکان ارائه راهکارهای مناسب جهت افزایش کیفیت حرارتی محیط های باز را به وجود می آورد. هدف از این پژوهش بررسی بلوک های ساختمانی از جهت تراکم، سطح اشغال ساختمان، ارتفاع و میانگین مساحت بلوک های ساختمانی، تعداد طبقات، نوع چینش نسبت به یکدیگر و سایه اندازی ساختمان ها و تاثیر آنها در آسایش حرارتی بیرونی می باشد. برای بررسی موارد یاد شده سایتی در جزیره کیش با اقلیم گرم و مرطوب انتخاب و واحدهای مسکونی در قالب بلوک های ساختمانی رایج مجتمع های مسکونی موجود در جزیره کیش در دو حالت ۱ و ۳ طبقه بر روی زمین و روی پیلوت با سه الگوی طراحی متفاوت بررسی شد. در این پژوهش برای بررسی آسایش حرارتی فضای باز دو شاخص متوسط دمای تابشی (MRT) و شاخص اقلیم حرارتی جهانی (UTCI) مورد توجه قرار گرفت. پژوهش پیش رو با رویکرد کمی و با استفاده از ابزار مدل سازی و شبیه سازی الگوها در نرم افزار راینو و پلاگین هانی بی و دراگون فلای، به دنبال تحلیل رابطه بین شاخص های ریخت شناسی در مقیاس خرد اقلیم با میزان آسایش حرارتی بیرونی است. یافته ها نشان می دهد تغییر فرم و ارتفاع بلوک های شهری می تواند به طور قابل ملاحظه ای بر آسایش حرارتی افراد در فضای باز موثر باشد. چینش های مختلف ساختمان ها از طریق تفاوت در نحوه و شدت ورود جریان هوا، حجم سایه اندازی و میزان سطح اشغال بر میزان آسایش حرارتی فضای باز تاثیرگذار است. بر اساس خروجی های به دست آمده بلوک های ویلایی قرار گرفته روی پیلوت در حالت حیاط مرکزی با بازه UTCI (۱۶.۵-۴) بهترین عملکرد را نسبت به سایر گزینه ها داشته و در بازه ی انقلاب زمستانی با UTCI ۱۶.۸، ۹۹ درصد در شرایط آسایش قرار دارد. این در حالی است که بلوک های ۳ طبقه در همین زمان با ۱۷.۶ UTCI، ۹۲ درصد شرایط آسایش را داراست.

کلیدواژه ها:

آسایش حرارتی بیرونی ، دراگون فلای ، شاخص UTCI ، شبیه سازی ، مورفولوژی شهری