بررسی تطبیقی تاثیر نور طبیعی در مساجد،ایران نمونه موردی مسجد شیخ لطف الله و مسجد نصیر الملک

روشنایی کالبدی است مادی برای بزرگترین نیروی صامتی که حواس انسان توان دریافت آن را دارد و می توان امیدوار بود که نیروی رمزآلود خود را تا به افق های آینده حفظ کند اولین جایگاه تجلی هنر ایران و اسلام در معماری مساجد است که فضا و مکانی برای ارتباط نورالنوار می باشد. معماران در ساختن مساجد که نماد معماری مذهبی به شمار می رود علاوه بر استفاده مادی از نور، مفهوم نمادی اعتقادی آن را نیز لحاظ کرده اند. از این رو برای ایجاد فضای قدسی در مساجد از ابزارها و شیوه هایی استفاده کرده اند که بازتاب و چرخش نور را بهتر به نمایش بگذارند. بدین ترتیب با استفاده گاه وبیگاه و غیرمنتظره از نور، لایه لایه کردن نور و فضا و رنگ و بهره گیری از نور غیرمستقیم و به طور کلی با ایجاد سایه و روشن جلوه های متفاوتی به وجود آورده اند که در ایجاد فضای ملکوتی و معنوی مساجد افزوده است. در معماری سنتی ایرانی از نور به طور یکنواخت استفاده نمی شده، بلکه نور همیشه تعدیل شده و سپس وارد فضا گردیده است. برای این منظور معماران سعی می کرده اند با استفاده از فنون نوآورانه و عناصر بسیار ساده به بهترین نحو ممکن از نور روز بهره گیرند. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر نور در معماری اسلامی به ویژه در مساجد است.

کلیدواژه ها:

نور ، معماری ، مسجد شیخ لطف الله ، مسجد نصیرالملک