تحلیل تاثیر ابعاد هوش مصنوعی بر افزایش عملکرد مدیریت ریسک پروژه و اولویت بندی میزان تاثیر ابعاد (مطالعه موردی پروژه های عمرانی بافت فرسوده اطراف حرم مطهر رضوی)

هدف پژوهشگر از این پژوهش بررسی میزان اثر ابعاد هوش مصنوعی بر افزایش عملکرد مدیریت ریسک پروژه و اولویت بندی میزان تاثیر ابعاد مطالعه موردی بافت فرسوده اطراف حرم مطهر رضوی بود. پژوهش حاضر از حیث هدف کاربردی و از حیث روش توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری این پژوهش مهندسین شاغل پروژه های عمرانی بافت فرسوده اطراف حرم مطهر رضوی به تعداد ۱۸۰ نفر که با استفاده از جدول مورگان تعداد نمونه ۱۲۳ نفر تعیین شد. به منظور گردآوری داده ها از دو پرسشنامه پرسشنامه استاندارد هوش مصنوعی و پرسشنامه استاندارد مدیریت ریسک پروژه استفاده شد. پرسشنامه های فوق از نظر روایی و پایایی مورد بررسی واقع شدند که تایید شدند. همچنین به منظور تایید نرمال بودن از آزمون کولموگروف اسمیرنوف استفاده گردید که پس از تایید با استفاده از آزمون رگرسیون فرضیات پژوهش اثبات گردید و نتایج نشان داد که تمامی ابعاد هوش مصنوعی بر افزایش عملکرد مدیریت ریسک پروژه در بافت فرسوده اطراف حرم مطهر رضوی تاثیر مثبت و معناداری داشتند.

کلیدواژه ها:

مدیریت ، هوش مصنوعی ، مهارت های هوش مصنوعی ، تصمیم گیری مبتنی بر هوش مصنوعی ، زیرساخت های هوش مصنوعی ، تمایل به هوش مصنوعی ، مدیریت ریسک ، پروژه ، پروژه های عمرانی بافت فرسوده حرم مطهر رضوی