مقایسه تطبیقی نظام حقوقی حاکم بر آبهای دریایی در ایران و کره جنوبی با تاکید کنوانسیون حقوق دریاها ۱۹۸۲

بر نظام حقوقی حاکم بر آبهای دریایی در چارچوب حقوق بین الملل دریاها از مهمترین ابزارهای تنظیم روابط دولتها در بهره برداری از منابع دریایی تعیین حدود مناطق دریایی و مدیریت اختلافات میان کشورها به شمار می آید. هدف این پژوهش مقایسه تطبیقی نظام حقوقی حاکم بر آبهای دریایی در ایران و کره جنوبی با تاکید بر کنوانسیون حقوق دریاها ۱۹۸۲ است. در این راستا، تلاش شده است نحوه تعیین حدود مناطق دریایی شیوه مدیریت و بهره برداری از منابع دریایی و سازوکارهای حل و فصل اختلافات در نظام حقوقی دو کشور مورد بررسی و مقایسه قرار گیرد. روش پژوهش در این مطالعه توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر رویکرد تطبیقی است و داده ها با استفاده از منابع کتابخانه ای، اسناد حقوقی بین المللی معاهدات و مقررات داخلی دو کشور گردآوری و تحلیل شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که رویکرد ایران در تنظیم مسائل مرتبط با آبهای دریایی بیش از هر چیز تحت تاثیر شرایط ژئوپلیتیکی منطقه معاهدات دوجانبه و ملاحظات سیاسی قرار دارد، در مقابل کره جنوبی با تکیه بیشتر بر سازوکارهای حقوق بین الملل، دریاها، معاهدات چندجانبه و همکاری های منطقه ای چارچوب منسجم تری در مدیریت و تنظیم روابط دریایی خود ایجاد کرده است. همچنین در زمینه حل و فصل اختلافات، دریایی ایران بیشتر به سازوکارهای قضایی بین المللی و توافقات دوجانبه توجه دارد، در حالی که کره جنوبی از مذاکرات مستقیم و سازوکارهای منطقه ای برای مدیریت اختلافات بهره می گیرد. در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که هرچند هر دو کشور در چارچوب قواعد حقوق بین الملل دریاها فعالیت می کنند، اما تفاوت در شرایط ژئوپلیتیکی و سیاست های حقوقی موجب شکل گیری رویکردهای متفاوتی در مدیریت و تنظیم آبهای دریایی شده است.

کلیدواژه ها:

حقوق دریاها ، آبهای دریایی ، ایران ، کره جنوبی ، کنوانسیون حقوق دریاها ، ۱۹۸۲ ، مناطق دریایی ، حل و فصل اختلافات