عدالت محیط زیستی و حکمرانی پسماند شهری (مطالعه تطبیقی ایران و فرانسه)

این پژوهش با هدف تحلیل رابطه میان عدالت محیط زیستی و حکمرانی پسماند شهری و مقایسه تطبیقی وضعیت ایران با یکی از کشورهای پیشرو در این حوزه انجام شده است. عدالت محیط زیستی به عنوان مفهومی چندبعدی شامل عدالت توزیعی، رویه ای و شناختی، بر توزیع منصفانه مزایا و مخاطرات محیط زیستی و مشارکت برابر شهروندان در تصمیم گیری ها تاکید دارد. یافته ها نشان می دهد که در ایران برخی نابرابری هایی در پراکنش آلودگی ها، دسترسی به خدمات مدیریت پسماند، و مشارکت اجتماعی وجود دارد؛ به ویژه در مناطق کم درآمد شهری و روستایی که بیشترین بار آلودگی ناشی از دفن و دفع غیر بهداشتی را تحمل می کنند. در مقابل، فرانسه نیز همچنان نابرابری هایی در معرض آلودگی هوا و هزینه های انتقال انرژی مشاهده می شود. مقایسه تطبیقی نشان می دهد که چالش های ایران بیشتر در ضعف ساختار نهادی، کمبود داده های دقیق، تمرکزگرایی، مشارکت محدود شهروندان و نبود مشوق های اقتصادی نهفته است، در حالی که فرانسه با وجود پیچیدگی های اجتماعی در اجرای عملی سیاست های پسماند کارآمدتر است. در نهایت، پژوهش تاکید می کند که تحقق عدالت محیط زیستی در ایران مستلزم تقویت حکمرانی چندسطحی، بازطراحی سازوکارهای مالی، ارتقای مشارکت مردمی، و توجه به ابعاد درون نسلی و بین نسلی عدالت است. این اصلاحات می تواند مسیر گذار شهرهای ایران به سیستم مدیریت پسماند پایدار، تاب آور و عادلانه را فراهم کند.

کلیدواژه ها:

عدالت محیط زیستی ، حکمرانی پسماند ، شهری ، توسعه پایدار ، اقتصاد چرخشی ، مردمی ، ایران ، فرانسه