سیاست تقنینی ایران در حفاظت از حریم خصوصی در فضای سایبر

حریم خصوصی در فضای سایبر یکی از موضوعات و چالش هایی است که در سال های اخیر اهمیت بسیاری پیدا کرده است. با توجه به همین ضرورت در این پژوهش با اتخاذ رویکرد کتابخانه ای به بررسی سیاست تقنینی ایران در حفاظت از حریم خصوصی در فضای سایبر پرداخته شد. در قوانین موضوعه ایران گستره حریم خصوصی در فضای سایبر مورد توجه قرار گرفته است. در اصولی نظیر ۱۹، ۲۲، ۲۳، ۲۵، ۴۰ و ۴۲ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، قانون جرایم رایانه ای مصوب ۱۳۸۸، قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و اصلاحات ۱۳۹۴، کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی، آیین نامه ی جمع آوری و استنادپذیری ادله الکترونیکی مصوب مرداد ۱۳۹۳، قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات مصوب ۱۳۸۷ و قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲، از جمله قوانینی است که در زمینه گستره و حمایت از حریم خصوصی اطلاعات در فضای مجازی مقرراتی را در مورد حفظ و حراست از داده ها پیش بینی نموده اند. در مجموع در فضای سایبر باید میان دو اصطلاح حریم خصوصی و فضای اختصاصی تفاوت قائل شد. ورود دیگران به فضای اختصاصی مانند دیدن عکس های شخصی در صفحه اختصاصی اش در اینستاگرام جزو خصوصیات ذاتی این عرصه است و منع قانونی ندارد؛ بنابراین مسئولیت مدنی از حیث نقض حریم خصوصی متوجه آنها نیست.

کلیدواژه ها:

حریم خصوصی ، فضای سایبر ، سیاست تقنینی ، حقوق ایران