قراردادهای هوشمند و تحول در نظام حقوق خصوصی تحلیل چالشهای اعتبار اجرا و مسئولیت مدنی در بستر بلاکچین

گسترش فناوری بلاکچین و ظهور قراردادهای هوشمند مفاهیم سنتی حقوق خصوصی و به ویژه حقوق قراردادها را با تحولات بنیادین مواجه ساخته است قراردادهای هوشمند به عنوان توافقاتی مبتنی بر کدهای برنامه نویسی و قابل اجرا به صورت خودکار نقش واسطه های انسانی را کاهش داده و موجب افزایش سرعت شفافیت و امنیت در معاملات دیجیتال شده اند. با وجود مزایای قابل توجه این فناوری پرسش های مهمی درباره اعتبار حقوقی، نحوه احراز قصد و رضای طرفین مسئولیت ناشی از نقص الگوریتم ها و شیوه حل اختلافات ایجاد کرده است. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و رویکرد تطبیقی جایگاه قراردادهای هوشمند را در چارچوب اصول کلاسیک حقوق خصوصی تحلیل می کند. یافته های تحقیق نشان می دهد که اگرچه اصل آزادی قراردادها و اصل حاکمیت اراده می توانند مبنایی برای پذیرش قراردادهای هوشمند باشند اما اجرای خودکار تعهدات و پیچیدگی فنی این قراردادها موجب شکل گیری چالش هایی در زمینه مسئولیت مدنی امکان فسخ تعدیل قرارداد و تعیین قانون حاکم شده است. در این مقاله همچنین مدلی ترکیبی برای تنظیم حقوقی قراردادهای هوشمند پیشنهاد می شود که مبتنی بر شناسایی هویت دیجیتال پیش بینی سازوکار توقف اضطراری و ایجاد نظام مسئولیت چندلایه است این مدل می تواند زمینه تدوین قوانین تخصصی و هماهنگ سازی نظام های حقوقی با فناوری های نوین را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

قرارداد هوشمند ، حقوق خصوصی ، بلاکچین ، مسئولیت مدنی ، اجرای خودکار ، حقوق دیجیتال