نقش بهسازی و نوسازی بافت های تاریخی در هویت بخشیدن به شهرها (مطالعه موردی بافت تاریخی محله سیزده پیچ ساری)

شهرساری به عنوان مهمترین شهر استان مازندران و مهمترین مرکز فعالیتی در زمینه های مختلف، می توان گفت تا حدودی بخش مهمی از بافت تاریخی را در بر دارد که این بافت تاریخی شکل کالبد یافته از وقایع و رویدادها حادث شده در این شهر از قبل از اسلام تاکنون است. به طور ک لی بافت کهن ساری شامل 134 هکتار از محدوده شهرساری می باشد که 4.3 هکتار آن را بافت تاریخی و با ارزش محور امام زاده یحیی و محله سیزده پیچ تشکیل می دهد. این بافت تاریخی همچون دیگر بافت های تاریخی از فرایند فرسایش درامان نبوده است. در این مقاله با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و به کارگیری تکنیک سوات (SWAT)، ضمن شناخت و بیان اهمیت بافت تاریخی محور ا مام زاده یحیی و محله سیزده پیچ ساری آن را به عنوان یک هویت ماندگار مطرح می کند تا نقش بهسازی و نوسازی آن در هویت شهر ساری بررسی شود. سوال مهم در این بررسی این است که آیا از بافت های تاریخی می توان به عنوان یک عامل اصلی در هویت بخشیدن به شهر استفاده کرد؟ نهایتاً نتایج نشان می د هد در بافت تاریخی محور امام زاده یحیی و محله سیزده پیچ شهر ساری ساخت و سازهای نامتجانس شرایطی را فراهم آورده که بخش عمده ای از ارزشهای فرهنگی که به نوعی در ساختار این محدوده ها نهادینه شده بودند تغییر شکل داده و در نتیجه طی فرایند گذشت زمان آن را به سمت بی هویت شدن سوق داده اند. و این در حالی است که می توان با راهکارهای حفظ بافت تاریخی، از آن، با توجه به تاریخ شکل گیری و روند تکامل آن، به عنوان یک هویت و یک پتانسیل مهم برای معماری و شهرسازی در بهسازی و نوسازی هویت شهر استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

بهسازی ، نوسازی ، بافت های تاریخی ، هویت بخشی ، محله 13 پیچ