مقایسه استخراج رنگدانه آستاگزانتین از پوست میگو و سخت پوست گاماروس به کمک مایکروویو و خیساندن در میکروامولسیون مایع یونی در آب

زمینه مطالعاتی: ضایعات سخت پوستان می توانند به عنوان ارزان ترین مواد اولیه جهت استخراج رنگدانه های کاروتنوئیدی استفاده شوند. از طرف دیگر باتوجه به اینکه روش های معمول استخراج کارتنوئید ها زمان بر بوده و نیاز به حلال زیادی دارند امروزه استفاده از روش های نوین استخراج مانند مایکروویو رایج شده است. هدف: این پژوهش با هدف مقایسه استخراج آستاگزانتین از پوست میگوی موزی (Fenneropenaeus merguiensis) و سخت پوست گاماروس (Pontogammarus maeoticus) به کمک دو روش خیساندن و مایکروویو انجام شد. روش کار: پس از تهیه پودر نمونه ها و میکروامولسیون مایع یونی در آب، فرایند استخراج با نسبت ۵ برابر حلال به نمونه، به کمک روش خیساندن در دمای اتاق به مدت ۲۴ ساعت و روش مایکروویو با فرکانس ۴۵/۲ گیگاهرتز، توان۱۰۰ وات و زمان ۸۱/۹۱ ثانیه انجام شد. نتایج: طبق یافته ها بیشترین میزان استخراج آستاگزانتین از میگوی موزی ۰۹/۱± ۳۹/۸۰ میکرو گرم بر میلی لیتر به کمک روش مایکروویو بدست آمد. طوریکه میگوی موزی نسبت به سخت پوست گاماروس منبع بهتری برای استخراج آستاگزانتین بود. علاوه براین درصد بازیافت و مقدار کاروتنوئید کل برای میگوی موزی با استفاده از روش مایکروویو و خیساندن به ترتیب ۹۳ و ۵۹ درصد، ۵۶/۰±۵۴/۸۳ و ۳۳/۱±۹۸/۷۷ میلی لیتر بر گرم بود که نشان دهنده برتری روش مایکروویو نسبت به روش خیساندن است. همچنین فعالیت آنتی اکسیدانی آستاگزانتین استخراج شده از روش سنتی بالاتر از روش مایکروویو بود و در مقایسه با آنتی اکسیدان سنتزیBHT، با افزایش غلظت همواره فعالیت آنتی اکسیدانی در هر دو روش پایین تر از BHT بود.نتیجه گیری: به طور کلی طبق یافته های پژوهش حاضر ضایعات میگوی موزی منبع مناسبی برای استخراج رنگدانه آستاگزانتین می باشد.

کلیدواژه ها:

آستاگزانتین ، امواج مایکروویو ، روش استخراج سنتی ، ضایعات سخت پوستان ، قدرت آنتی اکسیدانی