مدلسازی تغییر کاربری زمین با استفاده از روش جنگل تصادفی

در این پژوهش، تغییرات کاربری زمین در شهرستان برخوار و میمه در بازه زمانی ۱۳۶۵ تا ۱۳۸۴ با استفاده از الگوریتم یادگیری ماشین جنگل تصادفی مدل سازی و تحلیل شده است. به منظور نیل به این مهم، داده های کاربری زمین در سه طبقه اصلی شامل کاربری شهری، کشاورزی و سایر (مرتع) مورد استفاده قرار گرفتند. برای آموزش و اعتبارسنجی مدل، داده ها به دو بازه زمانی (۱۳۶۵–۱۳۷۷) و (۱۳۷۷–۱۳۸۴) تقسیم شدند. متغیرهای ورودی شامل عوامل فیزیکی (شیب، ارتفاع، اقلیم و نوع خاک) و عوامل زیرساختی–اجتماعی (راه ها، رودخانه ها، مراکز روستایی و محدودیت های کشاورزی) بودند. نتایج نشان داد مدل در حالت چندکلاسه با شاخص F۱ کلان برابر با ۳۶/۰ دارای مشکل ضعف در طبقات اقلیت بود. در حالت مدلسازی تغییرات کاربری به صورت باینری، شاخصF۱ کلان برابر با ۴۳/۰ حاصل شد که نشان دهنده بهبود نسبی عملکرد مدل در تشخیص تغییرات است. نتایج این پژوهش بیانگر توانایی الگوریتم جنگل تصادفی در تحلیل تغییرات کاربری زمین و کاربرد آن در مدیریت و برنامه ریزی کاربری اراضی است.

کلیدواژه ها:

جنگل تصادفی ، تغییرات کاربری زمین ، شاخصF۱کلان ، مدل سازی مکانی