ارزیابی عملکرد مدل جهانی جزر و مد FES۲۰۲۲ در مقایسه با FES۲۰۱۴ با استفاده از داده های نوسان نگار محلی در سواحل جنوبی ایران

مدل های جهانی جزر و مد ابزارهای حیاتی برای پیش بینی تراز آب دریا هستند، اما عملکرد آنها در دریاهای نیمه بسته و کم عمق نیازمند ارزیابی محلی است. این پژوهش به مقایسه عملکرد جدیدترین مدل جهانی جزر و مد، FES۲۰۲۲، با نسخه پیشین آن، FES۲۰۱۴، با استفاده از داده های مشاهداتی ۹ ایستگاه نوسان نگار محلی در سواحل جنوبی ایران و دریای عمان می پردازد. ارزیابی در دو حوزه انجام شد: (۱) مقایسه دامنه مولفه های حاصل از مدل های جهانی و دامنه مولفه های حاصل از مشاهدات ایستگاه های نوسان نگار محلی و (۲) تحلیل خطای دامنه چهار مولفه اصلی جزر و مدی. در حالی که FES۲۰۲۲ در برخی ایستگاه ها عملکرد بهتری داشت، مدل قدیمی تر FES۲۰۱۴ در ایستگاه های کلیدی با هیدرودینامیک پیچیده مانند بندر امام خمینی، خطای کمتری در پیش بینی سری زمانی از خود نشان داد. به گونه ای که با حضور سه ایستگاه امام خمینی، شهید رجائی و امام حسن در کنار ۶ ایستگاه دیگر در مقایسه خطای جذر میانگین مربعات دو مدل با مشاهدات، مقدار آن در مولفه M۲ برای مدل FES۲۰۲۲ حدود ۰۸۴/۱۹ سانتی متر و برای مدل FES۲۰۱۴ برابر ۹۸/۱۴ سانتی متر می باشد. این وضعیت در صورت کنار گذاشتن این سه ایستگاه به طرز چشمگیری بهبود یافته و به مقدار ۳۳۷/۲ سانتی متر برای مدل FES۲۰۲۲ و مقدار ۱۴۸/۳ برای مدل FES۲۰۱۴ می رسد. این یافته ها بر اهمیت ارزیابی محلی مدل های جهانی و چالش های مداوم آنها در شبیه سازی دقیق جزرومد در مناطق ساحلی پیچیده تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

مدل های جهانی جزرومد ، FES۲۰۲۲ ، FES۲۰۱۴ ، شبکه ملی پایش تراز دریا