امکان سنجی راه اندازی سامانه بومی پایش برخط ژئودتیک کلاسیک به منظور پایش حرکات سازه ها

امروزه، سنجش و پایش حرکات سازه های مختلف، با هدف پیشگیری و کاهش خطرات و فجایع ناشی از حرکات فیزیکی آن ها در طول زمان، در بیشتر نقاط دنیا و از جمله کشور ما متداول و مرسوم است و پروژه هایی از این دست به طرق مختلف در حال انجام می باشد. از جمله این روش ها، روش پایش ژئودتیک (نقشه برداری دقیق) بوده که خود، از لحاظ زمان اجرا، به دو دسته دائمی (برخط) و دوره ای تقسیم می شود که هر یک مزایای مربوط به خود را داراست. با توجه به مزایایی چون سرعت و سهولت در انجام مشاهدات و دستیابی به نتایج، سامانه های سنجش و پایش برخط، کاربرد گسترده ای یافته اند. این سامانه ها نیز بنا به نوع نیاز و شرایط سازه، به انواع مختلفی نظیر سامانه های برخط پایش ماهواره ای، کلاسیک و یا ترکیبی اجرا می شوند. اجرای سامانه های پایش برخط کلاسیک، از پیشینه بیشتری برخوردار است؛ همچنین علاوه بر مزیت امکان اجرا در پروژه های زیر سطحی، دقت نسبتا بالاتری را در مقایسه با سامانه های پایش برخط بر مبنای مشاهدات GNSS فراهم می آورند. اجرای این سیستم ها در کشور ما، همواره با چالش هایی نظیر کمبود نیروی انسانی متخصص، هزینه اولیه نسبتا بالا، مشکلات نگهداری و به روزرسانی، و به طور ویژه، عدم امکان دریافت خدمات نرم افزاری و پشتیبانی آن در طول زمان، همراه بوده،که بعضا منجر به توقف اجرای پروژه های پایش و رفتارسنجی برخط شده است. مقاله حاضر به بررسی امکان بومی سازی سیستم پایش برخط به روش ژئودتیک کلاسیک به عنوان یکی از روش های رایج انجام مانیتورینگ سازه ها می پردازد.

کلیدواژه ها:

شبکه کنترل ژئودتیک ، رفتارسنجی ، پایش ، مانیتورینگ ، مانیتورینگ آنلاین کلاسیک ، توتال استیشن رباتیک