تحلیل رابطه بین شاخص های پیکربندی فضایی و قابلیت دسترسی شهری در منطقه ۶ تهران

این پژوهش با هدف بررسی رابطه ی میان پیکربندی فضایی شبکه ی معابر و سطح دسترسی شهری در منطقه ی شش تهران انجام شد. شاخص های هم پیوندی، انتخاب مسیر و پیوستگی با استفاده از نرم افزار دپس مپ ایکس در مقیاس محلی محاسبه و در سطح محلات تجمیع گردید. نتایج تحلیل همبستگی اسپیرمن نشان داد شاخص های هم پیوندی و انتخاب مسیر بیشترین رابطه ی مثبت را با دسترسی دارند (به ترتیب ۰٫۸۱ و ۰٫۸۲)، در حالی که پیوستگی اثری ضعیف تر (۰٫۳۳) دارد. همچنین ماتریس شباهت کسینوسی بیانگر هم گرایی ساختاری میان محلات مرکزی و انسجام بالاتر شبکه ی معابر در این نواحی است. در مجموع، یافته ها نقش موثر انسجام و هم پیوندی فضایی را در ارتقای قابلیت دسترسی و فضایی بافت شهری تایید می کند.

کلیدواژه ها:

دسترسی ، پیکربندی فضایی ، انتخاب مسیر ، هم پیوندی فضایی ، پیوستگی