گامی کلیدی در جهت ناوبری هوشمند با بکارگیری استاندارد نوین IHO(S-۱۰۱) در تولید چارت های ناوبری الکترونیک (ENC)

دیجیتالی شدن فرآیندهای دریانوردی و توسعه سامانه های ناوبری الکترونیک (ECDIS) نیازمند داده هایی پویا، دقیق و قابل تعامل است. از این رو استانداردسازی داده های ناوبری الکترونیک یکی از مولفه های کلیدی ایمنی در دریانوردی مدرن است. استاندارد S-۵۷ که سال ها به عنوان فرمت اصلی چارت های ناوبری الکترونیک (ENC) استفاده می شد، به دلیل ساختار ایستا و عدم انعطاف در برابر فناوری های جدید با چالش هایی مواجه است. بنابراین IHO تصمیم به توسعه استاندارد جدیدی به نام S-۱۰۱ گرفت. این استاندارد تحت چارچوب مدل داده هیدروگرافی جهانی S-۱۰۰ طراحی شده است تا پاسخگوی نیازهای امروزی ناوبری هوشمند باشد و هدف آن ارتقاء پویایی داده ها، قابلیت تعامل پذیری و بروزرسانی آنی است. در این مقاله، ضمن مرور ساختار مفهومی S-۱۰۱ و مقایسه آن با S-۵۷، برتری های فنی، عملیاتی و مدیریتی این استاندارد تحلیل می شود و ضرورت مهاجرت از S-۵۷ به S-۱۰۱ از دیدگاه فنی و راهبردی جهت دستیابی به ناوبری هوشمند و ایمن تر مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که S-۱۰۱ با ساختار شیء گرا، پشتیبانی از داده های زمان دار و سازگاری با محیط های GIS، گامی موثر در تحقق ناوبری هوشمند، یکپارچه و ایمن تر به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

ناوبری هوشمند ، چارت ناوبری الکترونیک(ENC) ، استانداردS-۵۷ ، استاندارد S-۱۰۱ ، استاندارد S-۱۰۰