ارائه رویکردی مبتنی بر تلفیق داده های سنجش ازدور در مدل تصمیم گیری چندمعیاره برای ارزیابی مکانی ناراحتی حرارتی شهری

این مطالعه با تمرکز بر پنج شهر ایران شامل اردبیل، یزد، مشهد، بندرعباس و کرمانشاه، رویکردی مقایسه ای برای تحلیل ناراحتی حرارتی در فضای باز شهری (UOTD) در فصل تابستان ارائه می دهد. داده ها شامل تصاویر ماهواره ای لندست، مدل های رقومی سطح، نقشه کاربری اراضی و مشاهدات هواشناسی بودند. از روش وزن دهی عینی برای به دست آوردن وزن اهمیت معیارها و از روش تصمیم گیری چندمعیاره مکانی برای تهیه نقشه UOTD استفاده شد. نتایج نشان داد اردبیل با پوشش گیاهی گسترده و اقلیم سردتر کمترین UOTD را دارد، در حالی که بندرعباس و یزد با تراکم بالای ساخت وساز و پوشش سبز محدود بیشترین ناراحتی حرارتی را تجربه می کنند. مشهد و کرمانشاه در وضعیت میانی قرار دارند. در تمامی شهرها، اراضی بایر (۰.۸۵) و مناطق ساخته شده (۰.۸۴) بیشترین UOTD و منابع آبی (۰.۱۰) و پوشش درختی (۰.۲۲) کمترین UOTD را نشان دادند. DLR و DSR به عنوان مهم ترین عوامل موثر در افزایش UOTD شناسایی شدند. یافته ها بر ضرورت توسعه فضاهای سبز، حفاظت از منابع آبی و طراحی شهری حساس به اقلیم، به ویژه در شهرهای گرم و خشک یا گرم و مرطوب، برای کاهش ناراحتی حرارتی و افزایش تاب آوری شهری تاکید می کنند.

کلیدواژه ها:

ناراحتی حرارتی ، پوشش اراضی ، سازگاری با اقلیم ، شهر پایدار ، تحلیل مکانی ، ایران