پایش فرونشست زمین در اصفهان با استفاده از پهپاد

فرونشست زمین به عنوان یکی از چالش های محیطی و زمین ساختی در مناطق شهری، تهدیدی جدی برای پایداری زیرساخت های شهری و برنامه ریزی های توسعه ای محسوب می شود. شهر اصفهان، به دلیل برداشت بی رویه از آب های زیرزمینی و شرایط زمین شناسی خاص، از جمله کانون های بحرانی فرونشست در ایران است. این پژوهش با هدف طراحی و پیاده سازی یک چارچوب خودکار برای پایش دقیق نرخ فرونشست در مقیاس شهری، با بهره گیری از فتوگرامتری پهپادی و تلفیق داده های سنجش ازدور هوایی انجام شده است. در این راستا، از تصاویر پهپاد مجهز به سامانه های موقعیت یابی دقیق تفاضلی (RTK/PPK) در بازه های زمانی متوالی استفاده شد و مدل های رقومی ارتفاع (DEM) با دقت میلی متری تولید گردید. نوآوری اصلی این تحقیق، توسعه یک روش خودکار برای محاسبه نرخ سالانه فرونشست بدون نیاز به نقاط کنترل زمینی (GCPs) و با حداقل مداخله انسانی است. نتایج نشان می دهد که روش پیشنهادی قادر به شناسایی نرخ های فرونشست تا ۸ سانتی متر در سال با خطای RMSE قائم ۲.۳ سانتی متر است و همچنین همبستگی معناداری (R² = ۰.۷۶) بین فرونشست مشاهده شده و افت سطح آب های زیرزمینی را تایید می کند. این رویکرد، با فراهم آوردن نقشه های پهنه بندی خطر با تفکیک پذیری مکانی بالا، می تواند به عنوان ابزاری کارآمد در سیستم های مدیریت ریسک و برنامه ریزی شهری مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

پایش فرونشست ، پهپاد ، فتوگرامتری ساخت ازحرکت (SfM) ، پردازش خودکار ، RTK/PPK