حدنگاری و آمایش سرزمین در ایران

ارتباط حدنگاری (کاداستر) و آمایش سرزمین یک رابطه دوسویه، حیاتی و زیرساختی است. به زبان ساده آمایش سرزمین نقشه راه و برنامه کلان برای تعیین بهترین کاربری برای هر قطعه زمین از سرزمین است و حدنگاری (کاداستر) سند مالکیت، هویت و موقعیت «عرصه» (زمین) است. کاداستر مشخص می کند که هر قطعه زمین دقیقا کجاست، مرزهای آن چیست، مساحتش چقدر است و مالک آن کیست. این مقاله می کوشد با استفاده از مطالعات اسنادی و کتابخانه ای و با استفاده از روش تحقیق توصیفی – تحلیلی به واکاوی اهمیت اجرای قانون جامع تهیه نقشه کاداستر(حدنگاری) بر آمایش سرزمین در ایران بپردازد. یافته های تحقیق نشان می دهد که ایجاد یک سامانه کاداستر ملی یکپارچه، دقیق و به روز که بتواند به طور مستقیم با سامانه پایش و ارزیابی توسعه فضایی کشور (سازمان برنامه و بودجه کشور) ارتباط برقرار نماید، کلید حل اجرای موفقیت آمیز طرح های کلان آمایش سرزمین و حفاظت از محیط زیست خواهد بود. حرکت به سمت تحقق «کاداستر رقومی چندمنظوره» که علاوه بر اطلاعات مالکیت، اطلاعات مالیاتی، کاربری مجاز و محدودیت ها را نیز شامل شود، جهت اجرای هر چه بهتر اهداف و برنامه های آمایش سرزمین در سطوح ملی، منطقه ای و محلی در کشور لازم و ضروری است.

کلیدواژه ها:

حدنگاری ، نقشه ، آمایش سرزمین ، مالکیت زمین ، برنامه ریزی