استفاده هم افزا از شاخص تفاوت باز پراکنش (BD) و پوشش گیاهی (NDVI) برای شناسایی دقیق مناطق کشت برنج با تلفیق داده های راداری و اپتیکی سنتینل

پایش و نقشه برداری دقیق از مناطق کشت برنج برای مدیریت منابع و امنیت غذایی جهانی ضروری است. تصاویر سنجش ازدوری، به ویژه با تلفیق ویژگی های مکمل داده های راداری و اپتیکی، ابزاری کارآمد برای این منظور فراهم می کنند. ازاین رو در این پژوهش ابتدا با استخراج ویژگی تفاوت باز پراکنش از تصاویر سنتینل-۱ و شاخص تفاوت نرمال شده پوشش گیاهی از تصویر سنتینل-۲ و استفاده ترکیبی از آن ها با استفاده از حد آستانه اتسو سعی شده است مناطق تحت کشت برنج با دقت بالا استخراج شود. نتایج بیانگر آن هستند در حالتی که تنها ویژگی تفاوت باز پراکنش مورد استفاده قرار می گیرد صحت کلی و ضریب کاپا به ترتیب در باندهای VV برابر با ۴۸/۷۸ و ۴۵/۵۷ و در باند VH برابر ۵۵/۸۹ و ۰۴/۷۹ می باشد. زمانی که از شاخص پوشش گیاهی NDVI استفاده می شود صحت کلی و ضریب کاپا استخراج مناطق برنج برابر با ۷۱/۸۰ و ۸۰/۶۲ می باشد. درحالی که در حالت ترکیب شاخص تفاوت باز پراکنش VH و NDVI پس از آستانه گذاری در سطح تصمیم گیری صحت کلی برابر با ۱۳/۹۷ و ضریب کاپا برابر ۰۷/۹۴ شده است که بیانگر این موضوع است که استفاده ترکیبی از مزایای هر شاخص می تواند به افزایش صحت نتایج و بهبود استخراج مناطق کشت برنج کمک کننده باشد. مزیت اصلی این روش، ایجاد نقشه برداری قوی، دقیق و قابل اطمینان است که محدودیت های جوی (ابر) و شباهت های طیفی پوشش های گیاهی را به طور هم زمان جبران می کند. این یافته ها می توانند مستقیما در سیستم های هشدار سریع، برآورد عملکرد و برنامه ریزی های کلان کشاورزی مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

برنج ، تصاویر راداری ، تصاویر اپتیک ، استخراج ویژگی