بررسی عوامل موثر در کاهش ضریب انحراف معیار در مقاومت هدف طرح اختلاط بتن

مقدار انحراف معیار یک ملاک برای ارزیابی کیفیت فعالیت های کارگاهی و آزمایشگاهی محسوب می شود. تشویق طراحان سازه های بتنی و توصیه برای بکارگیری انحراف معیار کمتر در محاسبه طرح اختلاط و تصحیح آن در صورت ضرورت می بایست مورد توجه قرار گیرد. توجه به عواملی نظیر تاثیر نوع مصالح به کار رفته، روند ساخت و حمل بتن، نحوه ی اجرا و ریختن آن و همچنین تاثیر شرایط عمل آوری بر روی مشخصات بتن تازه و سخت شده در کاهش خطاهایی که باعث ناکارآمدی بتن و سبب افزایش انحراف معیار می گردد از اهمیت ویژه ای برخوردار است. افزایش انحراف معیار که ناشی از بی دقتی در بسیاری از مراحل ساخت، حمل و استفاده از مصالح نامناسب می باشد سبب می شود اختلاف بین مقاومت مشخصه مبنای طراحی سازه و مقاومت متوسط یا هدف مبنای طرح (اختلاط) افزایش یابد که این امر با توجه به نقش محوری و اساسی سیمان در ارائه طرح اختلاط بتن پیشنهادی آیین نامه ایران باعث افزایش مصرف سیمان می شود. لذا به منظور کاهش انحراف معیار و در نتیجه حاشیه اطمینان لازم است تا تمهیداتی در مراحل مختلف ساخت بتن منظور شود تا بتوان حاشیه اطمینان را کاهش داد، که این امر نه تنها باعث کاهش مصرف سیمان می شود بلکه در افزایش کیفیت بتن تولیدی تاثیر قابل توجهی خواهد داشت. در این پژوهش به روش توصیفی تحلیلی به بیان برخی از راهکارهای کاهش حاشیه اطمینان از قبیل کنترل کیفیت مصالح مصرفی و محدود کردن تغییرات کیفی آنها، نظارت بر ساخت و اجرا، کنترل رطوبت سنگدانه، دقت و مداومت و پیگیری در کنترل کیفی بتن، استفاده از تجهیزات مدرن و دقیق در ساخت بتن پرداخته می شود.

کلیدواژه ها:

بتن ، ضریب انحراف معیار ، مقاومت ، سیمان ، طرح اختلاط بتن