تعارض هم والدگری و پیامدهای سلامت روان کودکان پس از طلاق والدین یک مرور نظام مند

پیشینه فروپاشی ازدواج یک گذار مهم زندگی برای والدین و کودکان به شمار می آید. در میان فرایندهای خانوادگی پس از طلاق که بر پیامدهای کودکان تاثیر می گذارند، تعارض هم والدگری به عنوان یکی از متغیرهایی مطرح شده است که به طور مداوم و گسترده مورد مطالعه قرار گرفته و پیامدهای قابل توجهی به همراه داشته است. هدف این مرور نظام مند با هدف تلفیق شواهد تجربی درباره رابطه میان تعارض هم والدگری پس از طلاق والدین و پیامدهای سلامت روان در کودکان و نوجوانان انجام شد. روش مطابق با رهنمودهای «موارد ترجیحی گزارش دهی برای مرورهای نظام مند و فراتحلیل ها» در نسخه ۲۰۲۰ جست وجویی نظام مند در پایگاه های داده «سایک اینفو»، «اسکوپوس»، «پابمد» و «وب آو ساینس» برای مقالات منتشر شده بین سال های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۶ انجام گرفت. از میان ۸۴۷ رکورد اولیه ۲۰ مطالعه داوری شده شرایط ورود به پژوهش را احراز کردند. کیفیت روش شناختی مطالعات با استفاده از «ابزار ارزیابی روش های ترکیبی» ارزیابی شد. یافته ها ادبیات پژوهشی بررسی شده بر وجود ارتباط های نیرومند میان سطوح بالای تعارض هم والدگری و دامنه گسترده ای از مشکلات سلامت روان کودکان همگرا بود؛ از جمله مشکلات درونی سازی شده اضطراب، افسردگی، شکایت های جسمانی، مشکلات برونی سازی شده (پرخاشگری، اختلال سلوک)، نشانه های استرس پس از سانحه و اختلال در تنظیم هیجانی. کیفیت فرزندپروری، راهبردهای مقابله ای کودک و گرمی رابطه والد-کودک به عنوان میانجی ها و تعدیل کننده های اصلی این اثرات مطرح شدند. نتیجه گیری تعارض هم والدگری در بستر طلاق یک عامل خطر نیرومند برای آسیب شناسی روانی کودکان محسوب می شود. مداخلاتی که تعارض مخرب میان والدین را کاهش می دهند، شایستگی فرزندپروری را تقویت می کنند و منابع مقابله ای کودکان را گسترش می دهند از اولویت های اساسی در عمل بالینی و سیاست گذاری خانواده به شمار می آیند.

کلیدواژه ها:

تعارض هم والدگری ، طلاق والدین ، سلامت روان کودک ، مرور نظام مند