تاثیر مالکیت خانوادگی بر اعتبار تجاری در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

این پژوهش به بررسی تاثیر مالکیت خانوادگی بر اعتبار تجاری شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۲ پرداخته و همچنین نقش تعدیل کننده اندازه شرکت، اهرم مالی و رشد شرکت در این رابطه را آزمون کرده است. اعتبار تجاری با استفاده از یک شاخص ترکیبی پنج بعدی (شامل نرخ بهره تسهیلات، دوره بازپرداخت بدهی ها، امتیاز اعتباری بانکی، حجم اعتبارات تجاری، و شرایط پرداخت به تامین کنندگان) اندازه گیری شد. نمونه آماری شامل ۸۷ شرکت غیرمالی است و مدل های رگرسیون داده های ترکیبی با اثرات ثابت (Fixed Effects) برای آزمون فرضیه ها به کار گرفته شده است. نتایج آزمون فرضیه اصلی نشان داد که مالکیت خانوادگی تاثیر مثبت و معناداری بر اعتبار تجاری دارد، که این امر نشان دهنده افزایش شفافیت مالی و تعهد بلندمدت در این شرکت ها است. در آزمون فرضیه های فرعی، مشخص شد که اندازه شرکت و رشد شرکت به طور معناداری رابطه مثبت بین مالکیت خانوادگی و اعتبار تجاری را تقویت می کنند (ضرایب تعاملی مثبت و معنادار). با این حال، اهرم مالی رابطه مثبت مذکور را به طور معناداری تضعیف می نماید. این پژوهش با تایید تاثیر مثبت مالکیت خانوادگی و روشن ساختن عوامل تشدیدکننده و تضعیف کننده آن، بینش های مهمی را برای اعتباردهندگان و سیاست گذاران بازار سرمایه فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

مالکیت خانوادگی ، اعتبار تجاری ، اندازه شرکت ، اهرم مالی ، رشد شرکت