نقش الزامات حقوقی در کارآمدی برنامه ریزی شهری و تاب آوری شهرداری ها

هدف از پژوهش حاضر، تبیین نقش محوری الزامات حقوقی مسئولیت مدنی شهرداری در ارتقای کارآمدی نظام برنامه ریزی شهری و افزایش تاب آوری نهادی است. این پژوهش از نوع تحلیلی-کاربردی بوده و با تحلیل محتوای کیفی ۱۲۴ پرونده قضایی مسئولیت مدنی علیه شهرداری گرگان طی سال های ۱۴۰۱ - ۱۴۰۳ انجام شده است. نتایج نشان می دهد که مبنای غالب مسئولیت شهرداری تقصیر نهادی است که عمدتا به صورت ترک فعل سیستماتیک در نگهداری تاسیسات زیربنایی نمود یافته است. تمرکز بیش از ۷۰٪ دعاوی در حوزه های ناهمواری های معابر و سقوط، اشجار موید فقدان استانداردهای فنی مدون و ضعف در برنامه ریزی پیشگیرانه است که به تضعیف کارآمدی و تحمیل بار مالی منجر شده است. نوآوری پژوهش در پیشنهاد تحول رویکرد از واکنشی به پیشگیرانه است که مستلزم تدوین قانون جامع مسئولیت مدنی شهرداری و نیز راهکارهای عملیاتی چون استقرار سامانه های پایش هوشمند و واحد تخصصی مدیریت ریسک شهری است. این مطالعه داده های حقوقی را به ابزاری استراتژیک برای بهبود مدیریت شهری و دستیابی به تاب آوری پایدار تبدیل می کند.

کلیدواژه ها:

مسئولیت مدنی شهرداری ، برنامه ریزی شهری ، مدیریت ریسک شهری ، تاب آوری شهر ، ترک فعل