آینده پژوهی حکمروایی محلی در ساماندهی بافت های ناکارآمد شهری

این مقاله به بررسی نقش آینده پژوهی در حکمروایی محلی برای ساماندهی بافتهای ناکارآمد شهری می پردازد. با توجه به پیچیدگی و پویایی چالشهای شهری استفاده از رویکردهای آینده پژوهانه می تواند به شناسایی روندهای کلیدی، عدم قطعیت ها و سناریوهای محتمل در حوزه حکمروایی محلی و ساماندهی این بافت ها کمک کند. هدف این پژوهش، ارائه چارچوبی برای به کارگیری ابزارهای آینده پژوهی در فرآیندهای تصمیم گیری و سیاست گذاری حکمروایی محلی با تمرکز بر بهبود وضعیت بافتهای ناکارآمد شهری است. این مطالعه ضمن بررسی تجارب موفق در سطح جهانی به تحلیل چالش ها و فرصت های پیش روی حکمروایی محلی در ایران برای مواجهه با این مسئله می پردازد و پیشنهادهایی برای تقویت نقش آینده پژوهی در این زمینه ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

آینده پژوهی ، حکمروایی محلی ، بافت های ناکارآمد