ارزیابی و آسیب شناسی ظرفیت های حکمرانی محلی در مدیریت فرهنگی و اجتماعی پایدار (مطالعه موردی شهرداری مشهد)

این پژوهش با هدف ارزیابی و آسیب شناسی ظرفیت های حکمرانی محلی در مدیریت پایدار فرهنگی و اجتماعی شهرداری مشهد انجام شد. مطالعه حاضر از نظر روش ترکیبی (کمی-کیفی) بود که در بخش کمی از پیمایش مقطعی و در بخش کیفی از رویکرد پدیدارشناسی تفسیری استفاده شد. جامعه آماری بخش کمی شامل ۳۸۴ نفر از شهروندان مراجعه کننده به دفاتر شهرداری مناطق سیزده گانه مشهد بود که به روش نمونه گیری سیستماتیک انتخاب شدند. در بخش کیفی نیز با ۳۰ نفر از مدیران و کارشناسان شهرداری مشهد مصاحبه به عمل آمد. ابزار گردآوری داده ها در بخش کمی پرسشنامه محقق ساخته و در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. یافته های کمی نشان داد که میانگین کل ظرفیت حکمرانی محلی (۲.۸۵) پایین تر از نقطه میانی کفایت (۳) است. پایین ترین امتیازات مربوط به عدالت اجتماعی (۲.۶۰) و شفافیت و پاسخگویی (۲.۷۰) و بالاترین امتیازات مربوط به انسجام اجتماعی (۳.۱۰) و دسترسی به خدمات فرهنگی (۳.۰۵) بود. نتایج رگرسیون نیز نشان داد عدالت اجتماعی (۰.۲۶) و شفافیت (۰.۲۴ = B) قوی ترین پیش بین های ظرفیت حکمرانی هستند. داده های کیفی نیز چهار چالش اصلی ساختاری نهادی (۳۹)، شفافیت (۲۴)، عدالت توزیعی (۲۱) و مشارکت شهروندی (۱۶) را شناسایی کرد. در نهایت نتایج نشان داد ظرفیت حکمرانی محلی در شهرداری مشهد برای مدیریت پایدار فرهنگی و اجتماعی در سطح مطلوبی قرار ندارد و نیازمند اصلاحات ساختاری است.

کلیدواژه ها:

حکمرانی محلی ، مدیریت پایدار ، ظرفیت سازی ، عدالت اجتماعی ، شفافیت