بررسی ساختار عاملی و اعتباریابی پرسش نامه باورهای شخصیتی ناکارآمد در دانشجویان ایرانی: یک مطالعه توصیفی

چکیده زمینه و هدف: با وجود نقش نظری مهم باورهای شخصیتی ناکارآمد در تبیین آسیب شناسی روانی، کمبود شواهد درباره ساختار عاملی پایدار و کفایت سنجش این سازه در بافت فرهنگی ایران، ضرورت اعتباریابی ابزارهای مرتبط را آشکار می سازد. مطالعه حاضر با هدف تعیین ساختار عاملی و اعتباریابی پرسش نامه باورهای شخصیتی ناکارآمد در دانشجویان ایرانی انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل همه دانشجویان دانشگاه محقق اردبیلی در سال تحصیلی ۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۳۰۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسش نامه باورهای شخصیتی ناکارآمد استفاده شد و به منظور بررسی روایی همگرا و واگرا، پرسش نامه های پنج عاملی شخصیت و نگرش های ناکارآمد نیز اجراء گردید. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و روش های استنباطی شامل تحلیل عاملی تاییدی، بررسی پایایی، روایی همگرا و واگرا و ضریب همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد این مقیاس از پایایی درونی مطلوبی برخوردار است (۰/۸۲=α). شاخص های برازش در تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی نیز روایی مناسب آن را تایید کرد. هم چنین، بین ابعاد پنج عاملی شخصیت و باورهای شخصیتی ناکارآمد رابطه معناداری مشاهده نشد (۰/۰۵باورهای شخصیتی ناکارآمد همبستگی معنادار وجود داشت که نشان دهنده روایی همگرای مناسب مقیاس است (۰/۰۱>P). نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد پرسش نامه باورهای شخصیتی ناکارآمد از روایی و پایایی مطلوبی برخوردار است و می تواند به عنوان ابزاری قابل اعتماد برای سنجش این سازه مورد استفاده قرار گیرد. واژه های کلیدی: تحلیل عاملی، باورهای شخصیتی ناکارآمد، دانشجویان

کلیدواژه ها:

Factor analysis ، Dysfunctional personality beliefs ، Students ، تحلیل عاملی ، باورهای شخصیتی ناکارآمد ، دانشجویان