تحلیل نقش تسهیلگری ترویج در توسعه کارآفرینی روستایی بخش کالپوش شهرستان میامی استان سمنان

این پژوهش با هدف تحلیل نقش تسهیلگری ترویج در کارآفرینی روستاییان بخش کالپوش شهرستان میامی به انجام رسید. پژوهش حاضر از نوع مطالعات ترکیبی (کیفی- کمی) متوالی است. در بخش کیفی ۱۲ نفر از کارشناسان و کارآفرینان روستایی با استفاده از روش گلوله برفی و تا رسیدن به اشباع نظری مورد مصاحبه قرار گرفتند. اعتبارسنجی یافته ها توسط مشارکت کنندگان و تکنیک مثلث سازی تایید شد. داده‎های بخش کیفی با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی استقرایی تحلیل شد. در بخش کمی از روش توصیفی- پیمایشی، داده‎های موردنیاز جمع‎آوری شده و با استفاده از آزمون کروسکال-والیس مورد تحلیل قرار گرفت. نمونه بخش کمی، ۱۸۲ نفر از بهره برداران بودند که با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی ساده انتخاب شدند. روایی صوری پرسشنامه محقق ساخته از طریق گروه متخصصان و پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (مقدار ۹۱/۰-۷۲/۰) تایید شد. یافته های تحقیق نشان داد که هفت شاخص کلیدی (بعد آموزشی، بهره گیری از فناوری و تجهیزات نوین، دسترسی به منابع اطلاعاتی، بعد اجتماعی، بعد اقتصادی، آگاهی از قوانین و بعد محیط زیستی) در اثرگذاری ترویج موثر هستند. همچنین اثرگذاری در توسعه فعالیت های کارآفرینانه زراعی بیشتر از سایر فعالیت های کشاورزی است. توسعه و بهره‎گیری از فناوری‎های نوین در فعالیت‎های باغی، توجه به ابعاد محیط‎زیستی در فعالیت‎های زراعی، ارتقای آگاهی از قوانین بخش دام، طیور، آبزیان و صنایع تبدیلی و برگزاری دوره‎های آموزشی ویژه کارشناسان به‎منظور ارتقای نقش تسهیلگری ترویج در توسعه کارآفرینی روستایی پیشنهاد می‎شود.

کلیدواژه ها:

نظام ترویج کشاورزی ، کارآفرینی ، توسعه روستایی ، مشارکت روستائیان