مقایسه مدل مصرف کپورماهیان پرورشی در مناطق شهری و روستایی سواحل جنوبی دریای خزر

سابقه و هدف: این تحقیق با هدف بررسی رفتار مصرف کنندگان شهری و روستایی کپورماهیان پرورشی انجام گرفت.مواد و روش ها: بعد از تعیین فرضیات و ارائه یک مدل تحلیلی-مفهومی براساس نظریه برنامه ریزی شده، پرسشنامه ای مناسب طراحی و توسط نمونه آماری در ۳ استان نوار ساحلی جنوب دریای خزر تکمیل شد. سپس با استفاده از روش مدل سازی معادلات ساختاری(SEM) ، شدت رابطه بین متغیرهای تحقیق و ساختار مدل، وضعیت قبول یا رد فرضیات بررسی شد. یافته ها: میزان مصرف سرانه ماهی در بین مصرف کنندگان کپور ماهیان پرورشی در شهرها ۷/۲ کیلوگرم و در مناطق روستایی ۶/۴ کیلوگرم بدست آمد. مصرف کپور ماهیان پرورشی نیز در مناطق شهری ۵/۰ کیلوگرم و در مناطق روستایی ۲/۲ کیلوگرم بود. نتیجه گیری: از آنجا که در نگرش خانوارهای شهری درکی از ریسک سلامتی این ماهیان مشاهده نشد و در خانوارهای روستایی نیز تعهدی نسبت مصرف از باب رژیم غذایی خانواده و آگاهی از نحوه پرورش احساس نشده پس می توان با آگاهی دادن بر هنجار ذهنی آنان تاثیر گذاشت. به هر حال هر نوع آگاهی با توجه به معنی دار بودن تاثیر سوابق تجربی، قدرت و باور کنترل بر کنترلی که بر رفتار خانوارهای روستایی منجر به تصمیم و مصرف نهایی نمی شود می تواند در کنار سایر عوامل اثربخش موجب افزایش بیشتر مصرف کپورماهیان پرورشی در روستاها شود که ظرفیت پذیرش بیشتری برای این ماهیان دارند.

کلیدواژه ها:

مدل مصرف ، کپورماهیان چینی ، ماهیان گرمآبی ، غذا ، منطقه ساحلی