مقایسه تطبیقی راهکارهای صرفه جویی در مصرف انرژی در معماری مسکونی یزد و مشهد با رویکرد طراحی غیر فعال و فناوریهای نوین

امروزه بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمان ها فراتر از یک انتخاب، معماری یک ضرورت زیست محیطی است. این پژوهش با هدف مقایسه استراتژی های صرفه جویی انرژی در دو قطب اقلیمی، ایران یعنی یزد (گرم و خشک) و مشهد (سرد و نیمه خشک) به بررسی تلفیقی راهکارهای غیر فعال بومی و تکنولوژی های نوین نظیر مصالح تغییر فاز دهنده (PCM) و نانو عایق ها می پردازد. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی-تحلیلی با رویکرد تطبیقی است که با استفاده از داده های آماری، نرم افزارهای انرژی و تحلیل نمونه های موردی نظیر خانه خورشیدی یزد و الگوهای مدرن مشهد انجام شده است. یافته ها نشان می دهند که استفاده از مصالح با جرم حرارتی بالا در یزد و سیستم های جذب مستقیم در مشهد در صورت تلفیق با نانو عایق ها می تواند نوسانات دمای داخلی را تا ۸ درجه سلسیوس (C) کاهش دهد. نتایج تحقیق حاکی از آن است که راهکارهای غیر فعال در یزد پتانسیل کاهش ۳۵ درصدی بار سرمایشی و در مشهد پتانسیل کاهش ۴۲ درصدی بار گرمایشی را دارا هستند. هدف این تحقیق مقایسه روش های مختلف در طراحی ساختمان ها و بررسی تاثیر آنها بر کاهش مصرف انرژی است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که استفاده از فناوری های نوین بهینه سازی طراحی های سنتی و بهره برداری از منابع انرژی تجدیدپذیر در این دو شهر به طور متفاوتی اثرگذار است. مقاله حاضر به تحلیل دقیق این راهکارها و تاثیرات آنها بر بهبود کیفیت زندگی و کاهش هزینه های انرژی می پردازد.

کلیدواژه ها:

صرفه جویی انرژی ، یزد و مشهد ، مصالح تغییر فاز دهنده (PCM) ، نانو عایق ، طراحی اقلیمی