تحلیل چند معیاره تاثیر بتنهای فوق سبک نانویی بر کاهش مصرف انرژی در ساختمانهای بلندمرتبه شهری

بتنهای فوق سبک نانویی به عنوان نسل نوینی از مصالح ساختمانی تحولی بنیادین در صنعت ساخت و ساز ایجاد کرده اند؛ زیرا ترکیب ویژگی های مکانیکی مطلوب با چگالی پایین امکان طراحی سازه هایی سبک تر، ایمن تر و کم مصرف تر را فراهم می سازد. این مقاله با هدف بررسی جامع تاثیر این نوع بتن ها بر بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمان های بلندمرتبه تدوین شده و از روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) برای وزن دهی به شاخص های عملکردی و زیست محیطی استفاده کرده است، همچنین با بهره گیری از مدل سازی انرژی در محیط های شبیه سازی دیجیتال رفتار حرارتی پوسته های ساختمانی متشکل از بتن فوق سبک نانویی در شرایط اقلیمی متفاوت تحلیل گردیده است. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری این مصالح ضمن کاهش مصرف انرژی سرمایشی و گرمایشی تا حدود ۲۰ درصد موجب بهبود پایداری سازه، افزایش مقاومت در برابر نیروهای جانبی و ارتقای ایمنی کلی بنا می شود. در نهایت نتایج این پژوهش مسیر تازه ای را برای طراحی ساختمان های بلندمرتبه با رویکرد مصالح پایدار و فناوری محور در معماری شهری ایران ترسیم کرده و بر ضرورت استفاده از مواد هوشمند و سبک وزن در آینده ساخت و ساز شهری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

بتن فوق سبک ، نانوتکنولوژی ، انرژی ، ساختمان بلندمرتبه ، ساز ی ، تحلیل چند معیاره