مبانی انسان شناختی در فقه اسلامی و نقش آن در ساختار احکام فقهی

انسان شناسی یکی از مهمترین مبانی معرفتی در شکل گیری نظام های فقهی و حقوقی است؛ زیرا هر نظام هنجاری مبتنی بر تصویری خاص از انسان و ماهیت اوست. فقه اسلامی نیز بر اساس نگرشی جامع به انسان احکام و قواعد خود را تنظیم کرده است. هدف پژوهش حاضر تبیین مبانی انسان شناختی در فقه اسلامی و تحلیل نقش این مبانی در ساختار احکام فقهی است. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تحلیل اسنادی و اجتهادی است. یافته ها نشان می دهد که اصولی همچون کرامت ذاتی انسان، اختیار و مسئولیت، عقلانیت، فطرت الهی و اجتماعی بودن انسان از مهم ترین مبانی انسان شناختی در فقه اسلامی محسوب می شوند و نقش تعیین کننده ای در شکل گیری قواعد فقهی دارند.

کلیدواژه ها:

انسان شناسی ، فقه اسلامی ، اسلامی فقه ، فلسفه فقه ، مقاصد شریعت ، کرامت انسانی