افزایش پیامدهای فردی و اجتماعی طلاق؛ ضرورت بازخوانی رویکرد فقه و اخلاق اسلامی نسبت به این پدیده

افزایش پیامدهای فردی و اجتماعی، طلاق ضرورت بازخوانی رویکرد فقه و اخلاق اسلامی نسبت به این پدیده را به عنوان یک مسئله اساسی پژوهشی مطرح می سازد. مسئله اصلی این تحقیق تبیین جایگاه طلاق در منظومه فقهی - اخلاقی اسلام و بررسی سازوکارهای پیشگیرانه ای است که برای کاهش آسیب های خانوادگی و اجتماعی پیش بینی شده اند. اهمیت موضوع از آن روست که خانواده به عنوان بنیادی ترین نهاد اجتماعی نقش تعیین کننده ای در سلامت اخلاقی و اجتماعی جامعه دارد و تضعیف آن پیامدهای گسترده ای به دنبال خواهد داشت. هدف پژوهش، تحلیل نگرش بازدارنده اسلام نسبت به طلاق و شناسایی راهکارهای اخلاقی و فقهی مقدم بر آن است. روش تحقیق، توصیفی - تحلیلی بوده و داده ها از طریق منابع کتابخانه ای، نرم افزارهای اسلامی و مقالات علمی گردآوری شده اند. نتایج پژوهش نشان می دهد که اسلام طلاق را امری مبغوض و آخرین راه حل تلقی کرده و پیش از تجویز آن، راهکارهایی چون نصیحت، ترک موقت در هم خوابگی، داوری خانوادگی، گفت وگوی سازنده، احترام متقابل، توجه به حقوق فرزندان و تدریج در طلاق را توصیه نموده است. این یافته ها بیانگر ظرفیت فرازمانی و فرامکانی فقه و اخلاق اسلامی در کاهش پیامدهای ویرانگر طلاق در جوامع معاصر است.

کلیدواژه ها:

فقه اسلامی ، اخلاق اسلامی ، خانواده ، طلاق