بررسی قرارداد داوری و موافقتنامه داوری در نظام حقوقی ایران

یکی از مباحث مطرح و چالش برانگیز در داوری داخلی، مبحث قرارداد داوری و موافقت نامه داوری می باشد. داورها در محدوده موافقت نامه داوری و مقررات داوری به رسیدگی و عنداللزوم حل و فصل اختلاف اقدام می نمایند. بنابراین رسیدگی آنها محدود به نکات توافق شده در قرارداد داوری است. داوری یک قرارداد است و بر اساس اصل نسبی بودن آثار قراردادها به طرفین قرارداد تحمیل شده و تاثیری در حق اشخاص ثالث ندارد. این امر سبب شده تا شخص ثالث در داوری دارای نقش کمرنگی بوده و تنها با این شرط که موافقت نامه و آیین داوری را بپذیرد، توافق نامه داوری، نوعی توافق براساس ماده ۱۰ قانون مدنی بوده که به موجب آن طرفین اختلافات حاصله از یک قرارداد مادر را به داوری یک یا چند نفر از اشخاص واگذار می نمایند. در برخی موارد نیز داوری در قالب یکی از شروط ضمن عقد در زمان انعقاد عقد بر اساس توافقات صورت گرفته طرفین عقد در قالب شرط داوری ایجاد می شود. در هر دو حالت طرفین ملزم به مراجعه به مرجع داوری می باشند.

کلیدواژه ها:

توافق نامه داوری ، رای داوری ، شرط داوری