جرم شناسی تورم کیفری در ایران؛ چرا جرم انگاری به پیشگیری منجر نشده است؟

تورم کیفری در نظام حقوقی ایران به معنای گسترش بیش از حد جرم ها و مجازات ها در قوانین کیفری، یکی از چالش های مهم پیشگیری کیفری محسوب می شود. علی رغم ایجاد قوانین متعدد و جرم انگاری موضوعات متنوع، آثار عملی این اقدامات بر کاهش جرایم و ارتقای عدالت کیفری محدود بوده است. این مقاله با هدف تحلیل جرم شناختی تورم کیفری در ایران و بررسی عوامل ناکامی جرم انگاری در پیشگیری از جرم ها، از روش تحلیلی کیفی بهره می گیرد. داده ها از طریق مطالعه اسناد قانونی قوانین کیفری، متون فقهی و حقوق تطبیقی و تحقیقات تجربی داخلی و بین المللی جمع آوری شده است. نتایج نشان می دهد که علل ناکامی جرم انگاری شامل فقدان اولویت بندی موضوعات، تناقض میان قوانین، ضعف در آموزش قضات و ضابطان و ناتوانی سیستم قضایی در اعمال موثر مجازات ها است؛ همچنین مقایسه تطبیقی با نظام های موفق نشان می دهد که پیشگیری واقعی از جرم نیازمند سازوکارهای علمی، سیاست های پیشگیرانه مبتنی بر شواهد و اصلاح رویه های قضایی است. این پژوهش بر این نکته تاکید دارد که صرف گسترش قوانین کیفری بدون توجه به قابلیت اجرا و پیامدهای اجتماعی نه تنها کارآمدی پیشگیری را کاهش می دهد بلکه می تواند به بی عدالتی و کاهش اعتماد عمومی به نظام قضایی منجر شود.

کلیدواژه ها:

تورم کیفری ، جرم انگاری ، پیشگیری از جرم ، عدالت کیفری ، ناکامی قوانین ، جرم شناسی تطبیقی ، مقررات کیفری