توصیف کفایت حرکتی ادراک شده دانش آموزان کلاس اول تا چهارم

کفایت حرکتی ادراک شده واسطه ی ارتباط بین کفایت حرکتی واقعی و فعالیت بدنی است. هدف این مطالعه، توضیح کفایت حرکتی ادراک شده دانش آموزان کلاس اول تا چهارم شهر آبدانان بود. روش تحقیق همبستگی بود. تعداد ۴۱۴ دانش آموز کلاس اول تا چهارم (۴۹/۵ پسر) به صورت نمونه گیری خوشه ای از مناطق مختلف آبدانان انتخاب و ارزیابی شدند. ابزار تحقیق آزمون PMSC بود. از روش های آماری، توصیفی، t مستقل و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج نشان داد که بین سن دانش آموزان با کفایت حرکتی ادراک شده ی خرده آزمون جابه جایی، کنترل شی و نمره کل آزمون ارتباط مثبت معنی داری وجود داشت (P>۰/۰۵). همچنین در کفایت ادراک شده خرده آزمون جابه جایی بین دانش آموزان دختر و پسر تفاوت معنی داری مشاهده نشد (P<۰/۰۵)، اما در کفایت ادراک شده خرده آزمون کنترل شی و نمره کلی آزمون دانش آموزان پسر کفایت حرکتی ادراک شده بالاتری داشتند (P>۰/۰۵). با توجه به اینکه دانش آموزان دختر در مقایسه با همسالان پسر کفایت حرکتی ادراک شده پایین تری در مهارت های کنترل شی و برخی از مهارت های جابه جایی داشتند، این امر بیانگر این است که آنها در خطر ادراک پایین کفایت حرکتی شان قرار دارند که به نوبه ی خود بر شرکت کمتر آنها در فعالیت های بدنی موثر است. بنابراین نیاز به توسعه مداخلات جهت افزایش ادراک کفایت حرکتی آنها ضروری است. پیشنهاد می شود که تمرینات مهارت های کنترل شی لذت بخش به عنوان یک راهبرد غیرمستقیم برای مشارکت آنها در یک سبک زندگی فعال، برنامه ریزی شود.

کلیدواژه ها:

کفایت حرکتی ادراک شده ، کنترل شی ، مهارت های بنیادی ، مهارت های جابه جایی