بازتعریف تاب آوری کارکنان نسل Z در استارتاپ ها: نقش حمایت سازمانی، معناداری کار و پیامدهای شغلی

پژوهش حاضر با هدف واکاوی مفهوم تاب آوری در اکوسیستم استارتاپی و تبیین مکانیسم تاثیرگذاری حمایت سازمانی و معناداری کار بر پایداری شغلی کارکنان نسل Z انجام شده است. در محیط های پرچالش و مملو از عدم قطعیت فین تک، مدل های سنتی که تاب آوری را صرفا یک ویژگی فردی می دانند کارایی خود را از دست داده اند، لذا این مطالعه تلاش دارد با رویکردی پدیدارشناسانه شکاف میان ادراک کارکنان و ساختارهای سازمانی را شناسایی کند. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت کیفی است که با روش مطالعه موردی در یک شرکت فین تک فعال در تهران انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختار یافته با ۱۳ نفر از مشارکت کنندگان شامل کارکنان نسل Z و مدیران میانی و ارشد گردآوری و با روش تحلیل مضمون-قیاسی استقرایی تجزیه و تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که تاب آوری در این بافتار، پدیده ای خطی نیست بلکه حاصل برهم کنش یک شکاف ادراکی سه لایه ای است. نتایج حاکی از آن است که فشارهای ساختاری و اینرسی ناشی از لایه هلدینگ (لایه اول) مدیران میانی را به سمت اتخاذ استراتژی های مبهم و بازی سازی پاداش (لایه دوم) سوق می دهد. در نهایت این سیگنال ها در لایه سوم توسط نسل Z به عنوان بی عدالتی و حمله به هویت حرفه ای تفسیر شده و منجر به فروپاشی قرارداد روانشناختی و خروج از سازمان می گردد. بر این اساس تاب آوری نه به عنوان یک صفت فردی بلکه به عنوان خروجی کیفیت تعاملات میان ساختار، مدیریت و معنای کار بازتعریف شد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، کارکنان نسل Z ، حمایت سازمانی ادراک شده ، معناداری کار ، پایداری شغلی ، استارتاپ