مدیریت فرهنگ امنیت سایبری در سازمانهای فرهنگی چارچوبی برای کاهش ریسکهای ناشی از تحول دیجیتال

تحول دیجیتال در سازمانهای فرهنگی موزه ها کتابخانه ها و آرشیوها دسترسی به میراث دیجیتال را گسترش داده اما همزمان آنها را در معرض تهدیدات سایبری قرار می دهد. با توجه به اینکه بیش از ۸۰٪ نفوذهای سایبری ریشه در خطاهای انسانی دارد، رویکردهای صرفا فنی برای کاهش این ریسک ها کافی نیست. این مقاله با هدف پرکردن این شکاف چارچوبی برای مدیریت فرهنگ امنیت سایبری در سازمانهای فرهنگی ارائه می دهد. پژوهش حاضر از نوع کاربردی توسعه ای و با رویکرد کیفی انجام شده و داده های آن از طریق سنتز پژوهی و تحلیل مضمون متون معتبر در سه حوزه تحول دیجیتال فرهنگی، فرهنگ امنیت سایبری و مدل های بلوغ امنیتی گردآوری و تحلیل شده است. یافته ها منجر به طراحی چارچوب نظام مدیریت فرهنگ امنیت سایبری در سازمان های فرهنگی (CSCM-CO) شده که سه لایه به هم پیوسته دارد (۱) زیر ساخت های نهادی حمایت مدیریت، بودجه ریزی هوشمند، بومی سازی خط مشی ها؛ (۲) ابعاد فردی و رفتاری شناخت، نگرش و رفتار امن؛ و (۳) مکانیزم های تقویت کننده بازی و آموزش، سیستم پاداش منزلتی، مانورهای سایبری دوره ای. نتیجه کلی تاکید می کند که امنیت سایبری در بافت فرهنگی یک فرآیند فرهنگی است، نه صرفا یک محصول فنی. چارچوب پیشنهادی با تقویت «فایروال انسانی» و ایجاد تعادل میان اشتراک گذاری و حفاظت به سازمان های فرهنگی کمک می کند تا در عصر تحول دیجیتال هم از گشودگی و هم از امنیت میراث دیجیتال خود محافظت کنند.

کلیدواژه ها:

فرهنگ امنیت سایبری ، سازمان های فرهنگی ، تحول دیجیتال ، مدیریت ریسک ، چارچوب CSCM-CO ، فایروال انسانی