مرور نظام مند نقش میانجی گری ذهن سازی در پیوند سبک های دلبستگی و کیفیت زندگی از روابط اولیه تا سلامت روان

کیفیت زندگی به عنوان شاخصی کلیدی در سلامت روان تحت تاثیر مستقیم سبک های دلبستگی قرار دارد. با این حال، مکانیسم های میانجی در این رابطه به طور کامل روشن نیستند. این پژوهش با هدف مرور نظام مند شواهد و بررسی نقش میانجی گری ذهن سازی در رابطه بین سبک های دلبستگی و کیفیت زندگی انجام شد. روش این مطالعه به صورت مرور نظام مند و بر اساس راهنمای PRISMA طراحی شد. جستجوی جامع در پایگاه های داده های بین المللی شامل Web of Science، Scopus، PubMed و PsycINFO بدون محدودیت زمانی انجام شد. پس از غربالگری اولیه و ارزیابی کیفیت، مطالعات واجد شرایط که به طور همزمان متغیرهای دلبستگی، ذهن سازی و کیفیت زندگی را بررسی کرده بودند وارد مرحله تحلیل نهایی شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که سبک دلبستگی ایمن با کیفیت زندگی بالاتر و سبک های ناایمن اضطرابی و اجتنابی با کاهش کیفیت زندگی همبستگی دارند. تحلیل ها نقش میانجی گری معنادار ذهن سازی را تایید کرد؛ به طوری که سبک های ناایمن با تضعیف ظرفیت ذهن سازی، به طور غیرمستقیم منجر به کاهش سلامت روان می شوند، همچنین ذهن سازی بالا به عنوان یک عامل محافظت کننده در برابر آثار منفی دلبستگی ناایمن شناسایی شد. نتیجه گیری: ذهن سازی مکانیسم کلیدی در تبیین تاثیر دلبستگی بر کیفیت زندگی است. مداخلات درمانی متمرکز بر تقویت مهارت های ذهن سازی می توانند با اصلاح تفسیرهای شناختی و تنظیم هیجان، کیفیت زندگی افراد دارای دلبستگی ناایمن را ارتقا دهند.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، ذهنی سازی ، کیفیت زندگی ، سلامت روان ، مرور نظام مند