پیش بینی یادگیری الکترونیکی کودکان استثنایی براساس کاربرد هوش مصنوعی، مهارتهای فرزندپروری ذهن آگاهانه با نقش واسطه ای روابط والد- کودک در بین مادران کودکان با نیازهای ویژه شهر یاسوج درسال ۱۴۰۴

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی یادگیری الکترونیکی کودکان استثنایی براساس کاربرد هوش مصنوعی، مهارتهای فرزندپروری ذهن آگاهانه با نقش واسطه ای روابط والد- کودک در بین مادران کودکان با نیازهای ویژه شهر یاسوج درسال ۱۴۰۴ انجام گردید. روش این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری مادران کودکان با نیازهای ویژه شهر یاسوج بوده که از طریق فرمول کوکران، ۱۷۳ نفر از جامعه آماری انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه یادگیری الکترونیکی، هوش مصنوعی، مهارتهای فرزندپروری ذهن آگاهانه، روابط والد- کودک استفاده شد. محاسبات آماری از طریق نرم افزارهای Spss۲۲ و PLS۳ انجام گردید. یافته های تحقیق نشان می دهد که ضریب مسیر و مقادیر t بوت استراپ در رابطه بین هر کدام از متغیرهای مورد بررسی با یادگیری الکترونیکی به ترتیب: کاربرد هوش مصنوعی ۶ و ۲۸۲/۰، مهارتهای فرزندپروری ذهن آگاهانه ۸ و ۳۸۶/۰، روابط والد- کودک ۵ و ۲۵۲/۰ بوده و ۶/۸۶ درصد از تغییرات یادگیری الکترونیکی کودکان استثنایی به دلیل اثر همزمان کاربرد هوش مصنوعی، مهارتهای فرزندپروری ذهن آگاهانه با نقش واسطه ای روابط والد- کودک می باشد. (p<۰/۰۵).

کلیدواژه ها:

یادگیری الکترونیکی ، هوش مصنوعی ، مهارتهای فرزندپروری ذهن آگاهانه ، روابط والد- کودک