پیامدهای «فابینگ زناشویی (Partner Phubbing) و اعتیاد به شبکه های اجتماعی بر صمیمیت و تنظیم هیجان در زوجین

گسترش روزافزون استفاده از تلفن های هوشمند و شبکه های اجتماعی پیامدهای روان شناختی و ارتباطی متعددی برای خانواده ها به همراه داشته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی پیامدهای فابینگ زناشویی و اعتیاد به شبکه های اجتماعی بر صمیمیت و تنظیم هیجان در زوجین انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر گردآوری داده ها از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده شهر اصفهان در نیمه دوم سال بود؛ با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، تعداد ۲۵۰ زوج (۵۰۰ نفر) به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس فابینگ زناشویی (۲۰۱۶ Roberts & David)، مقیاس اعتیاد به رسانه های اجتماعی (Andreassen et al., ۲۰۱۲) و پرسشنامه های استاندارد صمیمیت زناشویی و تنظیم هیجان با روایی و پایایی تاییدشده در مطالعات اخیر (Hofmann et al., ۲۰۱۷; Randall & Bodenmann, ۲۰۱۲) بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه همزمان تحلیل شدند. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که فابینگ زناشویی همبستگی منفی و معناداری با صمیمیت زناشویی (p<۰.۰۱, r=−۰.۴۸) و راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان (p<۰.۰۱, r=−۰.۳۹) دارد. همچنین اعتیاد به شبکه های اجتماعی نیز ارتباط منفی و معناداری با صمیمیت زناشویی (p<۰.۰۱, r=−۰.۵۴) نشان داد. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه حاکی از آن بود که فابینگ زناشویی و اعتیاد به شبکه های اجتماعی روی هم رفته توانستند ۴۳ درصد از واریانس صمیمیت زناشویی (R²=۰.۴۳) و ۳۶ درصد از واریانس دشواری در تنظیم هیجان (R²=۰.۳۶) را به طور معناداری پیش بینی کنند (Wang et al., ۲۰۱۷). یافته های پژوهش حاضر تایید می کند که درگیری افراطی با شبکه های اجتماعی و بروز رفتار فابینگ از سوی همسر، نقش مخرب و تعیین کننده ای در کاهش صمیمیت زناشویی و ایجاد اختلال در تنظیم هیجانات زوجین دارد؛ از این رو طراحی مداخلات روان شناختی مبتنی بر مدیریت مصرف رسانه و بهبود تعاملات چهره به چهره برای زوجین ضروری است (Chotpitayasunondh & Douglas, ۲۰۱۶).

کلیدواژه ها:

فابینگ ، زناشویی ، اعتیاد به شبکه های اجتماعی ، صمیمیت ، زناشویی تنظیم هیجان ، زوجین